Okuduğum en iyi kitap diyebilirim.
Khaled Hosseini bence oldukça iddialı bir kaleme sahip . Oluşturduğu olay örgüleri ve anlatımı takdire şayan...
Bu kitabı ismi ilgimi çektiği için okumaya karar verdim ve iyi ki de okumuşum. Bu eseri geç okumak beni pişmanlık duygusuna mahkum ederdi büyük ihtimalle...
Kardeşler hiç bu kadar birbirinden uzak olmamıştı,
Dostluk bu kadar acımasızlaşmamış,
Pişmanlık hiç bu kadar içten olmamıştı...
Okurken kah ağlıyor kah üzülüyor insan.
Hikayede kendimi EMİR karakterinin yerine koydum. Oldukça sarsıcı olaylar yaşayan bir karakter, Hasan kadar olmasa da...
Son olarak söylemek istiyorum ki bu kitap bir şaheser,adeta içime saplanan bir ok gibiydi...
~okumanızı tavsiye ederim ~
Henüz ortaokula giden bir kız ve onun gerçek hayat ile arasındaki birtakım engeller anlatılıyor bu hikayede...
Kesinlikle okumaktan keyif aldığım, sayfaları merak ve ilgiyle çevirdiğim bir kitaptı.
Duyguların okuyucuya iyi bir şekilde aktarıldığını ve kullanılan dilin akıcı olduğunu düşünüyorum.Bu kitap ile tekerlekli sandalyede oturmak zorunda olan insanların neler hissedebileceğini , onların uzuvlarını kullanabilen insanlardan kimi durumlarda daha duyarlı olabileceklerini öğrendim . Okumanızı tavsiye ederim.
O zaman kaybolduğu, amaçsızca, başıboş sürüklendiği duygusuna kapılıyordu; batan bir gemiden kurtulmuş, en küçük bir kara parçası göremeyen, dört yanı suyla,uçsuz bucaksız denizle çevrili bir kazazede gibi.