"Nen var Zezé?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
Bazı insanlar başkalarının kendilerini kurtarmasına o kadar alışkınlardır ki, kendi iyiliklerinin başkalarının sorunu olduğunu düşünmeye başlarlar. Birileri tarafından kurtarılmadıkları zaman, kendilerini terk edilmiş ve sevgiden mahrum bırakılmış hisseder, yaşamlarının sorumluluğunu üstlenmeyi reddederler.
''Sence de kağıt üzerindeki küçük siyah işaretlerin bu kadar güzel bir şey olması komik değil mi? Sayfalar, minik siyah işaretler ve al sana bir hikaye!''