Oyun terapisinin kurucusu olan Axline'ın, orijinali "Dibs in search of self" isimli kitabında Dibs adındaki bir çocuğun oyun terapisi sürecine konuk oluyoruz.
Dibs, anaokuluna giden, doktor bir anne ile bilim insanı bir babanın ilk çocuğudur. Sınıfında öğretmenleriyle ve arkadaslarıyla iletişim kuramayan, neredeyse herkese düşmanca davranan ve mutsuz olduğu her halinden belli olan bir çocuktur. Gün içerisinde etkinliklere katılmaz, bazı zamanlar öfke nöbetleri geçirir ve sınıf ortamında genellikle emekleyerek gezinir..
Dibs'in öyküsüne baktığımızda annesi kariyerinin en iyi döneminde hamile kaldığı için, babası da çocuk fikrine hiç sıcak bakmadığı için en başından beri istenmeyen bir çocuk olarak dünyaya gelmiştir. Anne-Baba arasındaki çatışma ve sorunların hepsinin Dibs'ten kaynaklandığına ikisi de çok emindir. Üstelik davranış bozukluğu olan ve zeka geriliğine kesin olarak baktıkları bu çocuğun böyle başarılı,mükkemmel bir anne babadan çıkmış olması onları utanca sürüklemektedir.
Anne bir yandan 2 yaşından itibaren Dibs'e okuma yazmayı öğretmiş, resim ve müzik alanında desteklemiş ancak Dibs'ten herhangi bir olumlu geri dönüş alamamıştır. Çünkü annenin tek amacı çocuğunun bir şeyler başarabilmesine yöneliktir. Hiçbir duygusal bağın kurulmadığı, sadece başarı odaklı bir ebeveyn figürü olarak oradadır.
Bütün bu şartlar Dibs'in duygusal yoksunluk yaşamasına, içine kapanmasına ve kendini ifade edememesine sebep olmuştur. Çoğu öğretmeni ve ailesi tarafından otizmli veya zeka geriliği olduğu düşünülen bu çocuk bir gün Bayan A. İle oyun terapisine başlar
Dibs'in kendini bulma hikayesi, oyun terapisinin ve oyunun iyileştirici gücü o kadar etkileyici ki
Oyun terapisini daha iyi anlamak isteyenler, ve kendi benliğini keşfetmek isteyenlere ısrarla tavsiye
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Grigory Petrov'un Beyaz Zambaklar Ülkesinde kitabını okuyup, inceleme yazdığımda birisi İdeal Öğretmen'i de mutlaka okumalısınız diye yorum bırakmıştı. Biraz geç kalmış olsam da aklımın bir köşesinde hep vardı.
İdeal öğretmen, idealist öğretmen Rusya'nın eski dönemlerinde ihtiyaç duyduğu bir öğretmen tasviri. Aslında görüyoruz ki bugün ülkemizde de ne kadar çok ihtiyacımız var böyle öğretmenlere
Diliyorum ki Raçinski gibi nice eğitimcilerimiz olsun ve çoğalsın...
Puan vermedi·196 syf.··
Beğendi
·2021 10. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 28 Mart 2021 18:13
Livaneli son ada'yı şöyle tanımlıyor; belli bir ülkeyi anlatmamasına karşın, belki de benim en politik romanım. İşte politika böyle bir şeydir. Bir diktatör gelir ve cenneti cehenneme çevirebilir. Kötü insan, martılara bile savaş açabilir. Gittiği her yere demokrasi adı altında kötülük götürür. Peki biz bu romanda Başkan'a öfke duyduğumuz kadar, ses çıkarmayan adalılara da öfke duymalı mıyız?
Kitabın sonlarında Livaneli'nin kitap üzerine yaptığı röportajda şöyle bir cümlesine tanık oluyoruz; "Zaten büyük kitleler dünü unutur, yarını ise düşünmez, sadece anı yaşarlar. Bu 'an' ise iktidarların ve medyanın manipülasyonları ile oluştuğu için genellikle yanlış yorumlanır."
Herkesi uyaran Yazar'ı anarşist olmakla, hain ve terörist olmakla suçlayan lider ve halk. Ne kadar tanıdık değil mi?
Zülfü Livaneli'nin her kitabının bitişi bir tokat gibi iniyor insanın yüzüne. Bu muhteşem romanın etkisinden uzuuuunca bir süre çıkabileceğimi sanmıyorum.
1960 yılında yayımlanan Bülbülü Öldürmek Amerika'nın güneyinde yaşanan ırkçılığı ve eşitsizliği beyaz bir çocuk olan Scout Finch'in gözünden okuyucuya aktarıyor. Irkçı doğmuyoruz, ırkçılığı öğreniyoruz ve bu kitap en iyi göstergesi. Türk kültürün de ırkçılığı farklı gözlemlediğimiz için bize beyaz-siyah ayrımını anlatan bir kitap çok etkileyici gelmeyebilir. Fakat asıl nokta; elinizde olmayan renginiz, doğdunuz yer, aileniz gibi sizin seçmediğiniz nitelikleriniz yüzünden uğradığınız haksızlıklar, adaletsizlikler ve eşitsizlikler... Günümüzde ne yazık ki hala izlerini barındıran ırkçılığın bir de 1960 gibi bir dönemde böylesi bir kitapla ele alınması ve dünyaya yayılması olağanüstü..
