Le rouge et le noir
@Stlcndhl
Beni çok yalnız bıraktın,anlıyor musun? Üstelik ben bu yalnızlığı senden gizleyeyim diye kıvranırken, sen beni avucunda tutmak azmiyle nelere el atmadın.
413 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Huzur ararken kendin de manastıra kapanınca, nasıl attılar seni aralarından, kardeş deyip bağrına bastığın kalleşler.
Atarlar elbette!
Sıradan olduklarını hatırlıyorlardı, seni her gördüklerinde.
Reklam
Erkeksin sen, akıllı, nitelikli.
Tüm Hıristiyanlık birleşse, dolduramaz yerini.
Kendimi avutuyordum: O bir erkek diyordum.
Senden beklememeliydim, bendeki duygusallığı.
Biliyor musun? Başım göğe ererdi sana bakarken.
Sanki bende olmayan her şey sende vardı.
Sanıyordum ki, tüm acıları geride bırakacak kadar güçlüsün.
Yanılmışım. Zayıflıktan değil acıların.
Öylesine güçlüsün ki, gözgöze yaşıyorsun acılarla.
Sakınmıyorsun, gözlerini kaçırmıyorsun onlardan.
“Elin değmiş bu mektuba!
Aşık olduğum elin. O aşka susamışım.
Hakkım var o elin yazdığı mektubu açmaya.”
Ne korkunç bir cümle…
“Düşünüyordum, hatta korkuyordum, uzun süren suskunluğun ya benden çalınmış huzursa, ya beni unutacak kadar güçlenmişsen…”
8/10
2026 8. kitabı
Reklam