“Yaşama arzusu herkesin hayal ettiğinden çok daha güçlü. Bir tür ölüm gibiydi, olanlar. Kibarliktan, başkalarına duyduğunuz saygıdan, özgeci sevgi yüzünden kurtulduğunuz bir tür ölüm gibi.”
“Pişman olduğumu söylemek, mükemmel bir şey olurdu ve kolay da… ama ne anlamı var ki? Seçme şansın yokken, pişman olmanın anlamı ne? Buna dayanmak zorundayım. Beni kimse affetmeyecek. Ölüm vardı. Ben yaşamayı seçtim."
“Ne yaptım da bu mutluluk bana nasip oldu? Söyle bana! Etrafına bir baksana, onca insan, onca gözyaşı, onca acı, bir soluk bile almadan koşturma ile geçip gidenden onca yaşam! Oysa ben! Böyle bir kadının aşkına layık olmuşum…”