Uyandığımda büyük bir neşeyle güzel güneşe bakarken "Onu göreceğim! " diye bağrıyorum sabahları, "Onu göreceğim! " Ve o an bütün gün yapmak istediğim başka bir şey gelmiyor aklıma. Her şey, her şey by ümitle içi içe geçiyor.
İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğunluğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor, geriye kalanı ise, özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki, ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor.