Sude Çatal
@Sudecatal
Reklam
Bakmak ile görmek arasında bir fark vardır. Bakan göz algılayamayabilir, görmek ise bambaşkadır ve bir kere gördüğünde kör olmak imkansızdır.
1998 Nobel Edebiyat Ödülü alan Körlük kitabı herkes tarafından bir kere bile olsa karşısına çıkmış, yollarının kesiştiği bir kitaptır. Körlüğün gerçek göz körlüğü tanımıyla yola çıkan ve gelişen bir olay örgüsüyle toplumda yaşanılanlara kayıtsız kalma gibi birçok sosyal mesajlara değinen okunması gereken bir kitap Körlük. En başta yazım dilinden ve şeklinden ötürü zorlanabilirsiniz. Fakat daha sonrasında kitabın kasvetli ve boğucu oluşunun yazım diliyle desteklendiğini ve böylece rahatsızlık hissinin kuvvetlenmesiyle birlikte kitabın içine daha çok gömülecek, kör kaldığınız olayları gözünüzün önünden geçirecek ve sorgulayacaksınız kendinizi.
Gölge ve Kan benim çok fazla övüldüğünü ve heyecanlı olduğunu duyduğum bir kitaptı. Herkes tarafından tavsiye edilen ve suç-gizem türünde bir kitap olduğunu duyup hemen okumuştum fakat hayal kırıklığına uğradım. Öncelikle suçlunun kim olduğunu çıkarım gücü yapmayan bir insan bile tahmin edebilirdi. İlk 90 sayfada kim olduğunu bulduktan sonra istiyorsunuz ki bari işleyiş güzel olsun. Fakat yine sonunun saçmalığıyla birlikte klişelerle bezenmiş oldu bittiye gelen karakterleri hiç benimseyemedim. Baş kahramanımızın otopsi yapmasının ve sanki bu anormal korkunç, dehşet verici bir şeymiş gibi lansedilmesi de komiğime gitmedi değil. Stephen King okuyanlar kıkır kıkır gülmüşlerdir kesin. Bu nedenle okumanızı tavsiye edebileceğim bir kitap değil ne yazık ki.
Yaptığınız her hareketin, gittiğiniz her yerin ve hatta düşündüğünüz her şeyin başkaları tarafından takip edildiğini ve bilindiğini düşünün. Öyle ki tek bir bakışmaya, en ufak bir bilinçli seçime hasretsiniz. George Orwell’in 1984’ü en ağırından gerçek bir kâbus ve bir distopya. Üstelik bu kadar uç olmasa bile kendi hayatımızdan parçalar bulabileceğimiz bir kitap. Biz farkında olmadan hayatımıza dayatılan normlar, giydiğimiz kıyafetlerden gittiğimiz yerlere kadar başkalarının güzel ve doğru gördüğü şeyleri yapmamız. Sosyal medyanın kullanımı vs birçok örnek verebiliriz bunun hakkında. Güzellik algısı gibi kişisel olan bir bakış açısının dahi başkalarının beğeni ölçütlerine göre karar verilmesi, bizi sınırlayan her şey ve belki de akıbetimiz. Üstelik bunun sonunda mutluluk yok, sonunda ise bütün renklerin kaybolduğu kapkaranlık bir alışkanlık var sadece. George Orwell’in 1984’ü sizi nefessiz bırakacak kadar korkunç ve gerçek olması hiçte olasılıksız olmayan bir distopya örneği ve kişisel görüşüm olarak da en iyisi. Yazım diliyle birlikte sizi içine çekecek ve o dehşeti hissedeceksiniz. Kesinlikle okunması gereken ve şöhretini hak eden nadir kitaplardan. Tavsiye ediyorum.
