Çağdaş insanın Allah'a inanışı cahiliye müşriklerinin Allah'a inanışına, nitelik yönünden çok benziyor. Sevgi değil ihtiyaç belirliyor Rabbimiz ile olan ilişkilerimizi. Çünkü insan " Ey Allah'ım, sana muhtacım, çünkü seni seviyorum. " demek yerine "Seni seviyorum çünkü Sana ihtiyacım var. " demeye getiriyor.
Kafasını kalbine kurban eden, DİNİ diriltici bir iksir gibi değil bir uyuşturucu gibi algılayan anlayış, her şeyini bir kişiye ısmarlayarak düşünme zahmetinden kurtulmuştur. Onun yerine başkaları düşünür, başkaları karar verir. Nefreti ve sevgisi 'emir-komuta' bağlıdır.
Manevi ölümler, bu ölümlere sebebiyet veren aynı cinsten hastalıklar, katiller ve gözle görülmediği için boyutları kestirilemeyen soykırımlar, cinayetler, kıyametler..
..Elbette paranın kokusu olmadığı gibi, adı da yoktu. Paranın adı olsaydı, para olmazdı zaten. Ona anlamını veren de, işte bu, zifiri karanlık geceye benzer adsızlığı. O boğucu, el değiştirme yeteneği...
Bir insan için, bir başka insanı derinliğine tanımak olası mıdır? Birini gerçekten tanımak, hem zaman hem de içtenlikle harcanacak çaba ister, ama gene de özüne ne derce yaklaşılabilir ki..?