Sühan
@Suhan89
58 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Hayırlı Cumalar.
Peygamber Efendimiz ( S.a.v ) Özellikleri
01- Kötü söz söylemezdi
02- Kimseyle çekişmezdi.
03- Her zaman ağırbaşlıydı
04- Dünya işleri için kızmazdı.
05- Umanı ümitsizliğe düşürmezdi.
06- Kimsenin kusurunu aramazdı.
07- Affedici idi intikam almazdı.
08- Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı.
09- Yemek seçmezdi önüne ne konulsa yerdi.
10- Susması konuşmasından uzun sürerdi.
11- Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi.
12- Sade kıyafet giyer gösterişten hoşlanmazdı.
13- Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz ve bağırmazdı.
14- Konuşurken adeta çevresindekileri kuşatırdı.
15- Kimseye hakkında hayırlı olmayan bir söz söylemezdi.
16- Kendi şahsı için asla öfkelenmezdi öç almazdı.
17- Kendisinden bir şey istendiğinde asla hayır demezdi.
18- Kelimeleri tane tane ve inci gibi idi.
19- Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dinlerdi.
20- Halkın kullandığı hiçbir kötü sözü kullanmamıştı.
21- Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir halde dururdu.
22- Fakirlerle beraber yerdi öyle ki onlardan ayırt edilmezdi.
23- Sıradan değildi ama sıradan insanlar gibi yaşardı.
24- Hiç kimseyi ne yüzüne nede arkasından kınardı.
25- Düşmanlarını affetmekle kalmaz onlara değer verirdi.
26- Gereksiz yere konuşmaz konuştuğunda da ne eksik nede fazla söz kullanırdı.
27- Bir topluluk içerisinde oradakiler bir şeye gülerse O’ da güler bir şeye hayret ederlerse O’ da hayret ederdi.
28- Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez bulunduğu yerde ayrı bir yere oturmazdı.
Reklam
Başlangıçta hikayenin gidişatı sebebiyle Edgar Allan Poe'nun grotesk ve gotik tarzına çok benzettim. Ama ilerleyen sayfalarda bunun çok sevdiğim Poe'dan biraz daha (hatta çok daha) fazlası olduğunu fark ettim.
Zaman kurgusunun farklılığı, ölüm fikrinin yarattığı karanlık baskı, geçmiş ve şimdiki zaman çekimleri arasında sürekli değişen ruh hali bir süre sonra okuyucunun kafasını da tıpkı protagonist gibi karışık hale getiriyor. Gölge ve benlik arasındaki gelgitler birçok farklı okumaya açık.
Romandaki kadın imgesi kadası karışık karakterin anne-sevgili ve kahpe üçgeninde sıkışmasını kusursuzca anlatıyor. Andre Breton boşuna dememiş: "Başyapıt diye bir şey varsa o da budur!" diye.
Klasik anlatı tarzından son derece farklı bu novellayı herkes mutlaka en az bir defa okumalı.
Daha önce post-modern bir roman olan Penelopiad'ı okuduktan uzun yıllar sonra Atwood'un yakın zamanda yayınlanmaya başlayan dizi uyarlamasından önce kitabını okumaya karar verdim. Damızlık Kızın Öyküsü kesinlikle çok etkileyici bir distopya. İnsanı içten içe yıkan, olabileceklerin gerçekleşmesi ihtimalinin çok da uzak ya da distopik şeyler olmadığını gösteren kendisiyle çelişen bir distopik roman. Romanın sonunda aniden değişen şaşırtıcı anlatım dili olayları çok daha gerçekçi ve çarpıcı bir hale sokuyor. Atwood'un kelimelerle oynayışı, eril dilin dışına çıkma denemeleri mutlaka ki İngilizce aslında okusaydım çok daha etki edebilirdi. Yine de Türkçe çevirisine rağmen insanın zekasıyla nasıl oynadığını, yaptığı derin göndermelerin bir kısmını anlamak bile büyük bir keyif. İçerisinde fazlasıyla metinlerarası göndermeler var, bu anlamda okuması çok kolay değil. Ama genelinde anlatılan hikayenin etkileyici örgüsü sayesinde bu okumaları yapmadan da anlatılanı kolaylıkla alabilirsiniz. Atwood kesinlikle çok çok iyi bir yazar. Kitaplığınızdan bir şekilde yolu geçmeli.
Keyifli okumalar,
OB.
Gözyaşını küçümseyenin acısı da olmaz , sevinci de..
Sayfa 15 - Kırmızı Kedi Yayınevi
yaptıklarından değil, yapamadıklarından pişmanlık duymalı insan..