Ondan bu kadar nefret etmeme ve ölmesini dilememe rağmen niye inatla her gün görmeyi, konuşmayı sürdürdüğümü çok düşündüm. Belki de anadil sebep oluyordu bütün bunlara. Anadil öyle bir şeydi ki, aynı şeyi başka bir dilde söylediğinde bütün anlamı, rengi, kokusu yitip gidiveriyordu. Düşmanımla paylaştığım en önemli şey bu. (...) Bir varlık yokluk meselesi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu dünyada kimliği, kişiliği, yüzü silinmiş, hepsi birbirine benzetilmiş milyonlarca mülteci gibi yaşıyoruz ve bunun farkında olmak benim canımı sıkmıyor. Herhalde mutluluk dedikleri bu olsa gerek: Biraz güvenlik, biraz can sıkıntısı.
Yaşamın hiçbir anlamı yokmuş, bunu birden bire anladım. Ben bu yaşamın ne demek olduğunu pek iyi biliyorum. İnsanda bir takım düşünceler var. Karmakarışık, tıpkı çobansız koyun sürüsü gibi. Onları bir araya toplayacak hiçbir kimse yok. Ne yapılacağını da kimse bilmiyor. İşte anlamsız denen yaşayış bu! Ben bu yaşayıştan kaçmak, arkaya bile bakmadan uzaklaşmak istiyorum. Bu kadarcık yaşamı anlamış olan ne mutsuzdur.