Sümeyye
@SumSay
İyi türden olsun ya da olmasın, eğilim kördür, kölece bir şeydir; ve ahlaklılık söz konusu olunca, akıl eğilim bekçiliğini yapmakla kalmamalı, aynı zamanda, onu hiç hesaba katmaksızın, saf pratik akıl olarak, kendi yararını tek başına gözetmelidir.
Reklam
Nitekim eğilimler değişir, onlara yüz verildikçe artarlar ve her zaman, insanın doldurmayı düşündüğünden çok daha büyük bir boşluk bırakırlar. Bu yüzden eğilimler, akıl sahibi bir varlık için her zaman yüktürler; ve her ne kadar bu eğilimlerden kurtulamıyorsa da, onlar bu varlığı, onlardan kurtulma isteğinden zorla kurtarırlar.
mutluluk ve erdemFelsefe
Epikourosçu, mutluluğa götüren maksimin bilincinde olmak erdemdir, diyordu; Stoalı ise, erdeminin bilincinde olmak mutluluktur, diyordu. Birincisi için, basiret ahlaklılıktan başka bir şey değildi; erdem için daha yüksek bir adlandırma seçmiş olan ikincisi için, yalnızca ahlaklılık gerçek bilgelikti.
FelsefeFelsefe
Bir ideyi pratik olarak, - yani akla uygun davranışımızın maksimleri için yeterli olacak biçimde- belirlemek, bilgelik öğretisidir, bu da yine, bilim olarak, eskilerin sözcüğü anladıkları anlamda felsefedir; bu anlamda felsefe, en yüksek iyinin içine konacağı kavrama ve en yüksek iyiyi gerçekleştirecek davranışa işaret etmekteydi. Bu sözcüğü eski anlamıyla, aklın bir bilim düzeyine çıkarmağa çalıştığı en yüksek iyinin bir öğretisi olarak bırakmak uygun olur.
eskiler aramaz, iz sürerdi.
bilirlerdi Evet'le Hayır arasına Belki
sokulduğunda
felaket gelir.
noksanı fark ederlerdi, çünkü bütünden
nelerin koptuğu besbelli.
dağılmak eskilerin dilinde
ufalanmak anlamına gelirdi.
iz sürerlerdi irileşmek, ulaşmak, toparlanmak için
biz yeniler bir an önce dağılsak bari deriz
korkarız kaybolmaktan çokluk içinde.
Reklam