Hakîm et-Tirmizî, Kalbin Anlamı adlı eserinde kalbi etten bir parça olmaktan çıkarır; onu ilâhî nazarın mekânı olarak sunar. Kitap, kalbi sadr, kalp, fuâd ve lüb olarak ele alır; her bir mertebeyi işleviyle, derinliğiyle ve mânevî karşılığıyla tek tek işler. Böylece kalbin katmanlı bir hakikat olduğu anlaşılır.
Her sayfası durup düşünmeye çağırır; altı çizilmeden geçilecek satırı neredeyse yoktur. Kalp; imanla dirilen, gafletle kararan bir aynadır. Et-Tirmizî’ye göre zikirle arınmayan kalp, ilmi taşır ama hikmete ulaşamaz. Bu yüzden eser, sûfî yolculuğun merkezine kalbi yerleştirir: Temizlenmeyen kalp ibadeti şekle, ameli yüke dönüştürür.
Kalbin Anlamı, benim için bu yıl okuduğum en iyi kitap oldu. Okuyana bilgi vermez, hâl sorar. Çünkü bu kitapta mesele kalbi tanımak değil, kalple Allah’a yaklaşmaktır.
Hakim TirmiziKalbin AnlamıEkrem Demirli
Okumak, başkasının kelimelerinde kendine rastlamaktır; bir başkasının bilincinden geçerek kendi varlığının yankısını duymaktır.
O anda insan, hem kendi derinliğini hem de insanlığın ortak yarasını tanır. Ve anlar ki, iyileşmek bazen sadece bir cümlenin içinde birbirine değen iki ruhun sessiz anlaşmasıdır.