Necip Fazıl'dan okuduğum ilk kitap. Doğru bir başlangıç kitabı mı emin değilim. Tüm kitapta -aslında isminden de anlaşılabileceği üzere- sert şiirleri mevcut. Tabii ara sıra toplum bilincini uyandırmaya yönelik söylemleri de var ancak genel olarak içeriğinde siyasi eleştiri bulunan şiirler var. Her şiirin altına yazıldığı tarih not düşülmüş ve bünyesinde yaklaşık 36 yıl boyunca yazılmış şiirleri barındırıyor. Tabii şiirlerin yazıldığı dönemlere bakıldığında büyük bir cesaret örneği olduğunu söylemek de mümkün. Ancak benim her şeyden öte hoşuma giden durum şu: herkesi hiçbir sebepten ötürü kayırmadan eleştiriyor. Bu benim gibi düşünüyor diye kimseyi sineye çekmiyor ve kimseyi kendisi gibi düşünmediği için ötekileştirmek üzere eleştirmiyor. Kendisinin bir doğrusu var ve hayatı yaşayış şeklinden beyninin çalışma şekline kadar hayatının her alanına tesir etmiş; bu tesirin etkisiyle de dünyaya bakan bir göz; o gözle gördüklerinde bulduğu yanlışları eleştiren bir akıl. Düşündüğü, savunduğu, yaşadığı ve davrandığı arasında bir tutarlılık var ve sırf bu durum bile günümüzde bulunmayan bir özellik.
Şiirlerin eleştiri düzeyi gerçekten yüksek ve zaman zaman sayfayı çevirirken acaba beni de eleştirmiş midir diye düşünmeden edemedim. Çünkü şiirleri sadece o dönem için değil günümüz için de birçok anlam çıkarılabilecek şiirler. Eğer olur da kitabı okumak isterseniz veyahut okumak istemezseniz diye şu şiirle bitirmek istedim:
Görmemek için bakan, mavi, siyah, elâ göz!
Köre görünse şaşmam, sana görünmeyen öz!
Kitaptan Alıntılar
-İşkenceyle Kıydıkları Ada Şehidimize
Bırak, ağlasın!
Bayrak ağlasın!
Öldü... Doğuran
Kısrak ağlasın!
Peygamber atı
Burak ağlasın!
Dövünsün kılıç
Mızrak ağlasın!
İnsanlar, yakın,
Irak, ağlasın!
Adada deniz,
Toprak ağlasın!
Bırak, ağlasın!
Bayrak