Bütün bu anılarımı tekrar tekrar canlandırdığım için tüm çocukluk anılarım zihnimde öyle acı verici bir yer kaplıyor ki, geçmişte yaşadığım o anları daha sunmuş gibi damarlarımda dolaşan kanmış gibi hissediyorum.
İnsanları sevmeme ve onlara tekrar yaklaşmama da imkan yoktu; çünkü en inandığım, en güvendiğim insanlara aldanmıştım. Başkalarına emniyet edebilir miydim?
İçinde şeytan dediğini şeyin en kıymetli tarafın olmadığını nereden biliyorsun? Sizin gibi beş hisssinden başka duygu vasıtası olmayanlar bu daimi korkudan kurtulamazlar. Asıl sebep ve illetlere varabilseniz göreceksiniz ki en zayıf tarafımız dışımızdadır. Gözümüzü kör eden yedi renktir, kulağımızı sağır eden sesler, ağzımızı paslandıran yediklerimiz, kalbimizi önce coşturup sonra durduran sonsuz koşmalarımızdır. Yüksek insan dışına değil içine kıymet verendir.