Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Uzun boylu erkeklere güvenmiyorum. Tatminsiz hırsımla, bir metre yetmiş santimi geçmeyen erkeklerle kendimi daha rahat hissediyorum. İnsan daha iyi sarılabiliyor, gözlerinin içine daha iyi bakabiliyor, giysiler değiş tokuş edilebiliyor ve artık binmeyi bildiğim bisikletin selesini her sefer ayarlamak gerekmiyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Neyse ki ağustos kabusu bitmişti. Eylül yeniden yaşamaya başlamak için onurlu bir ay gibi görünüyordu gözüme.
Okumak
Nihayetinde kitapların keşfi bizim için bir tür kaçış değil, can sıkıntımızı hafifletici bir eylemdi. Onu beyaz ve balçık olarak hayal edebiliyordum: Okumak bir çamur deryasına dalmak gibiydi. Saatlerce onun içine batmış halde kalıyordum; bedenim pörsüyor, balçıklı su gözeneklerimden içeri sızıyordu.
“Don’t worry. You’re human—your memory is no more than a sieve. Time heals all wounds for your kind.”
Sayın yazar Ahlam Hanımın bu dar bakış açısı beni yordu (!)
Muhtemelen maaşı ve hayalleri sınırlı bir memur olmaktan kaynaklanan bu bakış açısıyla mutluydu. Gününü edebi metinleri açıklayarak, eski yazar ve şairlerin hayatını anlatarak, öğrencilerin gramer ve kompozisyon hatalarını düzelterek geçiren bir Arapça öğretmeni ne hayal edebilirdi?
