Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Okuduğum üçüncü Kawakami kitabı oldu. Diğer eserlerinden biraz tarz olarak farklı geldi. Daha çok genç yetişkin türüne yakın geldi bana, dolayısıyla çok rahat okunan, akıcı bir novella. Sadece sonunu çok beğenemedim. Biraz aceleyle yazılmış gibi geldi. Bir de kitap kapak seçimi çok başarılı, hem Ms Ice Sandwich’in elektrik mavisi göz farının renginde olan dondurma hem soğuk sandviçe gönderme hem de içerik olarak yazın geçen gençlik filmlerini hatırlatmasıyla mükemmel uymuş. Güzel bir büyüme ve ilk aşk hikayesi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Nasıl ifade etmeli bilmiyorum ama yazarın dili bana çok geçiyor: duyguluları ifade şekli yalın, hüzünlü ve çok samimi. Baş karakter Irie bana karakter olarak çok uzak buna rağmen yaşadıkları, hisleri çok gerçek ve içselleştirebilidiğim kitaplardan. Kitap için kullanılacak kelimeler -hani Can Yayınları yapıyor ya arka kapakta- #melankoli #yalnızlık #30luyaşlar olabilir. Çok şey söylemek istediğim ama bir o kadar da zorlandığım kitaplardan. Kawakami benim radarıma giren Japon yazarlardan. Tek tek toplayıp tüm kitaplarını zevkle okuyorum.
Kısacık bu romanı okurken sık sık durmak zorunda kaldım. İçim acıdı, kalbim paramparça oldu en acısı da anlatılan tüm bunların gerçek olması. Yazar gerçek bir olayı kaleme almış. Ne olursa olsun yine ismi bile hüzünlü kaderini çizmiş olan küçük Diana kurtarılabilir miydi? Bilmiyorum… Öğretmenleri, müdireler, sağlık çalışanları belki de şartlar gereği ellerinden geleni yapmışlar ama sanırım bürokrasi herkesim elini kolunu bağlamış. Diana aslında yalvarmış herkese, kurtarılması için sessiz çığlıklar atmış…. Çok çok acı. Öldüğünde rahatlamış olmak peki, en azından artık acı çekmeyeceğini bilmek. Yıllar önce Netflix izlediğim The Trials of Gabriel Fernandez belgeselini hatırlattı. İzlemesi ve okuması çok zor. Boğazınıza oturan o yumruyu geçiştirmesi de… Sadece bilmek lazım, etrafımızda kurtarılmayı bekleyen melekler olduğunu ve onlara nasıl yardım edebileceğimizi. Özellikle de öğretmenlere çok iş düşüyor.
İnce kitaplarla benim bugüne kadar çok yıldızım barışmamıştır genelde. Çünkü etkileyici olmak için yeterli zamanları kalmadan bitiverirler. Ama Böyle Küçük Şeyler küçük bir novella olmasına rağmen, duyguları yansıtmakta gerçekten çok başarılı. Furlong gerçek hayatta var olduğunu bildiğimiz - az da olsa- ve emniyet sibobu gibi bizi hayata bağlayan insanlardan ve iyi ki varlar. Bill Furlong’un geçmiş hayatından enstantaneler hem onu malum çamaşırhanelerde yaşanan drama karşı empatik bir karaktere dönüştürüyor hem de bizi döneme ve karakterimize, geçmişine ve aile hayatına tanıklığa davet ediyor. Küçük ama etkileyici bir kitap. Yazarın hemen diğer kitabını da sipariş ettim.
Mieko Kawakami okuduğum ilk kitap oldu. Yıllardır yabancı booktuberlardan methini duyduğum bir yazar olana Kawakami’nin neden Türkçeleştirilmediğini de merak edip durdum neyse ki yakın dönemde Doğan Kitap sesimizi ya da yazarın yarattığı sesi duydu.
Kitabın okurken içimi paramparça eden ve aşırı boyutlara varan akran zorbalığı kısımları çok gerçekçi ama onun dışında yazarın kelimeleri kullanma seçimi çok nahif bunu çeviri eserde bile fark etmek mümkün. Değinmek istediğim diğer bir nokta ise nedense bu akran zorbalığı meselesi uzak doğu ve Japonya’da çok sık rastlanan bir problem. Sosyologlar bu konuda nasıl bir yorum getirir çok merak ediyorum.