Sumi Vallgren
@Sumithegreat
Yazarın da söylediği tuhaf ve tekinsiz bir atmosferde geçen ve intikamlarının keskin kılıcı yerine ulaşsa da yalnızlıklarından asla ödün vermeyen karakterlerden oluşan bir öykü derlemesi Lanetli Tavşan.
Öncelikle kitap kapağı ve ismiyle dikkat çeken bu eser, Kore Edebiyatından da olmasıyla beni kendine çekmişti. Eserden ne bekliyordum bilmiyorum ama hem karşıladı hem karşılamadı diyebilirim. Bazı öykülerde evet bazılarındaysa maalesef hayır.
Bu tarz öykü okur yorumlarında aradığım en önemli kriterlerden biri hangi öykülerin sevildiği olduğu için ben de bunlardan bahsetmeyi bir görev addederim. En sevdiğim öyküler: Kitaba da ismini veren en tekinsiz öykülerden Lanetli Tavşan; Kafa fazlasıyla absürd ama nedense sevdiğim bir öykü - Stephen King’in adını anımsamadığım lavabodan çıkan parmak- el hikayesini anımsattı biraz-; Soğuk Parmaklar özellikle kendimi görme duyusundan tamamen izole edilmiş hissettirdiği için çok sevdim; Kapan karanlık bir masal atmosferinde masal çok sevmememe rağmen.
En az sevdiklerim Bedenleşme, Yara İzleri ( Gereksiz uzun bir çocuk masalı gibi geldi ama sonu kötü biten cinsten) Onun dışında kopukluklar olmasına rağmen Evim Güzel Evim de fena değildi.
Reklam
Karanlık öykülerden oluşan bir kitap bu, hassas bünyelere göre değil öncelikle bunu söylemek isterim. Onun dışındaysa kitap tam benlik bir tarzı olduğu için beğendim diyebilirim bazı öyküler nispeten zayıf kalsa da. En çok sevdiğim açık ara Kedi Sever isimli öykü oldu, diğer beğendiklerim: Gece Koşucusu -
Amok koşucusunu biraz da olsa anımsatan-, Ayna, Kova ve Yıllanmış Uyluk Kemiği - tekinsiz bir masal-, ve novella tadında İyi Adam isimli öyküler oldu. Kristen Roupenian’ı romanda da çok okumak isterim, bu türde çok daha başarılı olacağını düşünüyorum.
Okuduğum dördümcü 
Mieko Kawakami kitabı oldu. Kitap güzel bir şekilde başlıyor ama tam konunum içine girmişken hop kitap farklı bir yere evriliyor. Kitabın aslında belli bir konusu yok gibi ordan oraya geçişler yapıyor yazarın bir meselesi var anlatması gereken ve aslında sanki bunun aktarılması gerekiyormuş gibi bir an önce koştur koştur okuyucuyu da peşine takıyor. Sevdim mi evet sevdim ben yazarın tarzımı, dilini zaten çok seviyorum. Kendine özgü benzetmeleri, karakterleriyle tipik Japon edebiyatı okuyucusuna yani bana hitap ediyor. Sadece konuyu çok dağınık bulduğum için kendimce puan kırdım. Kadın olmaya, çocuk sahibi olmaya, evlat olmaya be ebeveyn olup olamamaya dair çok şey bulacağınız bir eser olmuş. Yazar yazsın hepsini de okumaya açım.
Mieko Kawakami kitabı oldu. Kitap güzel bir şekilde başlıyor ama tam konunum içine girmişken hop kitap farklı bir yere evriliyor. Kitabın aslında belli bir konusu yok gibi ordan oraya geçişler yapıyor yazarın bir meselesi var anlatması gereken ve aslında sanki bunun aktarılması gerekiyormuş gibi bir an önce koştur koştur okuyucuyu da peşine takıyor. Sevdim mi evet sevdim ben yazarın tarzımı, dilini zaten çok seviyorum. Kendine özgü benzetmeleri, karakterleriyle tipik Japon edebiyatı okuyucusuna yani bana hitap ediyor. Sadece konuyu çok dağınık bulduğum için kendimce puan kırdım. Kadın olmaya, çocuk sahibi olmaya, evlat olmaya be ebeveyn olup olamamaya dair çok şey bulacağınız bir eser olmuş. Yazar yazsın hepsini de okumaya açım.
Yine beni İtalya’nın güneyine, Napoli’ye götüren bir serüvendi. Napoli dörtlemesiyle tanıdığım Elena Ferrante’nin cesur ve samimi kalemini ne kadar özlediğimi fark ettim. Tekrar Napoli’yi görme isteği yarattı bende. Çok sevdim kitabı. Güzel bir büyüme hikayesi. Tekrarı olmayacak bence, hikaye orda bitmiş - keşke olsa- ve daha çok okusak. Şimdi Netflix uyarlaması dizisini izlemeye gidiyorum burdan
Yaz okumalarına çok yakışan bir kitaptı. Güneşli bir Dominik -ada- ziyareti…
Öykü kitabı olduğunu sanarak başladığım kitabın aslında aynı karakterlerden oluşan bir aile hikayesi olduğunu gördüm. Tüm bölümler ikinci oğul Yunior’un gözünden anlatılıyor sadece son bölüm baba Ramon’un Abd’ye geliş ve yaşanılanlar üzerine kurgulanmış. Bölümler arası kronoloji yok. O yüzden tam bir roman da denilemez, öykü de. Ama her şey bir yana çok içtenlikle yazılmış, canlı betimlemeler içeren ve çok akıcı olan bu kitabı okumak çok keyifliydi.
Reklam