Romanı ikinciye okuyorum yine yeni yeniden içimde bir hüzün oluştu ve duvara boş boş bakıyorum. Maria Puder'in hasta olduğu zaman yatakta o boşluğa baktığı gibi.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.