Sum
@Summmluv
She smiles. She says his name.
Ender Wiggin, my precious.
La professoressa si voltò a guardare Robin. Aveva gli occhi umidi. «Ma certe cose ti rimangono dentro, non è vero? Non se ne vanno. E un giorno ti ritrovi a rivangare quello che hai tenuto sepolto, e scopri che è una massa nera e putrida, un orrore senza fine da cui non riesci a distogliere lo sguardo.»
.
.
.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
'Was it fun for you?' Professor Lovell's lip curled. 'Did you get a thrill out of it? Oh, you must have. I imagine you considered yourself the hero of one of your little stories a regular Dick Turpin, didn't you? You always did love your penny dreadfuls. A weary student by day, and a dashing thief by night? Was it romantic, Robin Swift?'
'No.' Robin squared his shoulders and tried, at least, not to sound so pathetically scared. If he was going to be punished, he might as well own his principles. 'No, I was doing the right thing.'
'Oh? And what is the right thing?'
'I know you don't care. But I did it, and I'm not sorry, and you can do whatever you like'
'No, Robin. Tell me what you were fighting for.' Professor Lovell leaned back, steepled his fingers together, and nodded. As if this were an examination. As if he were really listening. 'Go, on, convince me.'
{
il viso del professor Lovell era deformato da una rabbia che Robin non gli aveva mai visto addosso. «Che cosa hai fatto?» «lo... cosa?» Robin guardò il professor Lovell, poi di nuovo la finestra, confuso. «Io non capisco...»
«Che cosa hai detto?» ripeté il professore, scuotendolo per il colletto della giacca. «Che cosa gli hai detto..»
}
{
Profesör Lovell'ın yüzü, Robin'in daha önce onda hiç görmediği bir öfkeyle çarpıtılmıştı. «Ne yaptın?» «Ben... ne?» Robin, şaşkınlıkla önce Profesör Lovell'a, sonra tekrar pencereye baktı. «Anlamıyorum...»
«Ne söyledin?» Profesör tekrarladı ve onu ceketinin yakasından tutup salladı. «Ona ne söyledin...»
}
//
Devin aşk denen hissi bir türlü anlamıyordu. Herkesi kendisine âşık edebilecek güzellikteki bu adam hayatı boyunca hiç âşık olmamıştı. İlginç bir şekilde âşık olmayı bir zayıflık olarak da görüyordu. Çünkü kardeşinin on sekiz yıl boyunca yaşadığı acıyı her gün gözlemlemişti.
//
