Toprak yalnızca ekilip biçilen yer olmamalı. Uğruna ölünebilecek yurt olmalı. Toprak yurt oldu mu, başı sonu dopdolu sevgidir. Bir karışı başkasının uçsuz bucaksız ekili toprağına bedeldir.
Arz, kayalar, denizler, hatta parlak yıldızları ve emelleri ve dehası veya bunakligiyla, beşerin ruhu, cümleten, bütün asumanın göğsünde kaybolmaya mahkûmdur!
Gazali..