Efendim Fuzulî'nin sözlerinin haklı çıktığını, bilginin bir dedikodu kıskacı olduğunu, her ne var ise aşkta varolduğunu, zihnin önünde kalbin durduğunu, gönlün akla galip geldiğini tanıklık ederken daha iyi görebiliyor, anlıyor ve yine susuyordum. Israrla susuyordum. Yüreklerin Allah'ın elinde olduğunu bilerek susuyordum.
neredeyse ondört yil olacak.
günler ne çabuk geçiyor.
yolda bazen yaşıtlarına denk geliyorum.
hayatları heva hevesle tükenip gidiyor.
yaşasaydı sanki ne olacaktı, diyorum.
sonra bakıyorum boyunca çocukları olmuş.
şoföründe çocukları varmış.
olsun onuda affediyorum,
korkuyla koymuştur cebine uyuşturucuyu
artık benimde çocuklarım var ağabey.
neyse ki ölüm var, elbet birgün kavuşacağız, inanıyorum.