Plastik bir çiçeği bana çirkin gösteren şey arkasındaki fikirdir. Sulamam gerekmesin, havalandırmam gerekmesin, ilgi göstermem gerekmesin, sorumluluğum olmasın ama çiçeğim olsun. Sorumluluk alınmayan her ilişki plastik bir güzellik sunar. Ortada ilişki yoktur tıpkı çiçek olmadığı gibi...
Hepsi de grinin ve kahverenginin kararsız tonlarında giyinmiş, bir şapkaya tutturulmuş tek bir mavi tüy bile yok. Hiçbirinin o değilde, bu olmaya cesareti yok. Bir günün üstesinden gelebilmek için nasıl bir ruh çözülmesi istiyordunuz; ne yalanlar, eğilmeler, yaltaklanmalar, ağzından bal damlamalar ve alçaklık.
"Cahil kişilerin ruhu gübrelenmemiş, sürülmemiş topraklar gibi katıdır. Önyargılar bu ruhlara, kaya diplerinde biten otlar gibi yapışır, inatla büyürler. Bunları söküp atmak, kökünü kurutmak zor mu zordur..."