Uca dağlar ve qayalar uzaqdan sert ve sarsılmaz görünür; İnsanlarda beledir;gözümüzde böyüttüyümüz insanları tanıdıqca içlerinden kiçik- kiçik süni insanlar çıxır!
Bilirsiniz bazı insanların alın yazılarında inanılmaz serüvenler yazılıdır
-sıradan bir şikayet kimi görünsede romanın tüm ruhunu özetleyir Onun kahramanlığı bir seçim deyil - bu yüzden kahramanımız - kahraman gibi deyil trajik bir kukla sanki- asıl acı olan da burda.
Neden sonra ayrıldıq..uzun süre baxışlarımla onu izledim. "Ta ki şapkası çalılıklar arasında kaybolana kadar" yüreğim ilk ayrılıqdakıgibi titredi
-Peçorinin düşüncesi - üreyim ağrı duyursa demek ki yaşayıram- insan her zaman xoşbextliye sevinmir!
Gerçekden de güzeldi ince, gözleri dağ ceylanın gözleri gibi kapkara..
-bu Peçorinin baxışında " mülkiyyet isteyinin" başlanğıcıdır
Bella gözelliyin özünde esaret simvoludur eyni zamanda..