Sunümid
@Sunumid
Belke bir gün geçeceyiz çiçekli yollardan
ellerimizde uçurtmalar?
-𝔅𝔲𝔯𝔞𝔡𝔞 𝔣𝔞𝔯𝔨 𝔳𝔞𝔯
𝗚ö𝗸𝘆ü𝘇ü
Şu anda okuduğu kitap
Alçaqgönüllük -sessizlik -sevgi ve zerafet
Tolstoy danışacaq biz susacağız-
-Lev Nikolayoviç Tolstoyun bende nefrete çok benzer bir duyğu uyandıran yönü vardı",
Bu alıntı onu seven ona heyran olan biri terefinden M.Qorki terefinden söylenib,onunla birlikde yaşamağın nece keskin boğucu olduğunu gösterir- onun zeka paradoksu o qeder derin idi ki ve deyir o başarılı zeki doğulmamışdı - onun farklı olması bir nemet deyildi - taşınması zor olan bir yük idi
Tolstoy sıradan çekici şekilci semimiyyete öfkeliydi
Dıştan demokrotik içten köleleşdirici sistemleri ifşa edirdi
O gerçek mutluluğun içsel acıyı tatmadan gelmeyeceyini savunur..belkede acı üzleşmek gerekdiyimiz tek müellimdir
Acı çekmek Tolstoya göre bir arınmadır
Bir insan Tanrıyı arayırsa bu özünü deyil başqasını xilas etmek üçündür
Onun üçün sanat edebiyat din-halkı teselli etmek eğitmek üçün bir araçdır- estetik deyil etik olanın üstünlüyünü vurğulayır
Tolstoy aristokrasiya doğmuş lakin köylü sadeliyine hayran biri idi-
"
" senin bir zamanlar çocuk olduğuna inanmak kolay deyil Garip bir yaratıksın sen,sanki büyük doğmuşsun"-
Tolstoya göre çocukluk ruhsal olarak Tanrıya en yaxın olduğu evredir
İlginc olan bir şey- onun doktorları- tibb elmini qebul etmeyişi
Diqqet çekir-tibb elmi insanı sağaltmaq deyil parçalamaq üçün vasitedir- insanı heqiqetinden uzaqlaşdır sanki- ilginç derinlik bu.. eger mutlu deyilsen mütlek ki Tanrıdan doğadan gerçeklerden kopmuşluğun var- deyir.
Tolstoyun din anlayışı- sürekli onun din anlayışına yönelden bir ilgi duyursan- Tolstoy deyir ki kutsallık melek olmak deyil' şeytanı tanımak onu sorğulamaqdır
İnsanlara göre Tolstoy hem kilseni hem İsanı inkar edirdi- aslında olan ise o İsanı inkar etmirdi - onun Tanrı olduğunu inkar edirdi
Kilse üçlük itaat kurban üzerinde dururdu
Tolstoy ise
Bir müddettir kitablardan uzağam - en azından hiss ettiklerini bize hiss ettirir onlar- dürüstlük bu..
İsti yaz gününde kitab ağır gelsede ağır bir kitabı seçim ettim- Emily Brontёnin - Uğultulu tepeleri' çox şey anlatır gibi
Yazar deyir- kederli olmağın senin hessaslığın
Özünü suçlamaman senin zekan
Yeniden toparlanman ise senin gücündür
Ve insanın iddialarından vurulması- tebessüm ettirsede - qapı kimi çarpır üzlere..-bezi iddiaların çöküşü senin gözlerin önünde baş verir-Bir ruha toxunmadan onu sevdiyini iddia etmek bir odaya girmeden içinde yaşamayı ferz etmek kimidir- bu yalnızlığın ve inadın nefes arayışıdır- eşq deyil"
Bezi insanlar sizi gerçekden sevdiyi üçün deyil sevgini ferqli hiss edişinizi kayb etmek istemez -"sen ne kalpsiz bencil birisin,o kızı o kadar sevir görünürken göz yaşlarını hep kendine saklıyorsun,orada rahat rahat yatıyorsun-( sayfa 305) romanda yaz gününde soyuq fırtınalı bir duyğu yaşayırsan..
-birini sevmekle ona ulaşmak arasındakı uçurumu anlatır burada
Bu kitabda sevgi teravetli deyil- yazar sevginin içindeki qaranlığı göstermeye çalışır- isteyir ki oxucu hiss etsin -sevmeyin ağırlığını, nankörün qezebini en çox da sevilmeyin yoxluğunu
Susmaq bezen sessizlik deyil mükemmel bencillikdir;
Heathcliffin sert davranışı sürekli vurğulanır- o qürurludur lakin bu gürur özünü qoruma mexanizmidir bu genelde sevgi göstermeyen lakin sevgi gözleyen insanları anlatır- sevgiye möhtac bir ruhu daşısada onu keçilmez,sertlikle örtür- bezi üreklerde sevgi bir oyun kimidir- itirmekden qorxmur- qorxduğu onu helede unutmadığını bilmek- ve düşündürür yenede- belkede ruh deyilmiş hedefi- tesadüfü diqqet idi
@uğultulu tepeler@e 
Emily Brontë
Emily Brontë