Sunümid
@Sunumid
Belke bir gün geçeceyiz çiçekli yollardan
ellerimizde uçurtmalar?
-𝔅𝔲𝔯𝔞𝔡𝔞 𝔣𝔞𝔯𝔨 𝔳𝔞𝔯
𝗚ö𝗸𝘆ü𝘇ü
Şu anda okuduğu kitap
Bütün dünyayı ve bütün Shakespeare' i verirdim bir parça metanet için ( Çünkü düşünen bir ruhun en büyük laneti her şeyi görmesi her şeyi anlaması buna dayana bilmemesidir
( bazen metanet tüm felsefeden de sanattan da yüksekde durur çünkü yaşamak yalnız bilmek deyil dayana bilmekdir)
@ felsefe@ roman@ 1000kitap@ ruh@düşünce@azerbaycan@bakü@
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sağlık elbette bir varlıktır; ama ne tuhaftır ki, ona gerçekten sahip olanlar, çoğu zaman onun yokluğunu hiç tatmadıkları için, bu varlığın bilincine varamazlar.
İnsan, başına gelmeyen bir hastalığa sevinemez ya...
İşte bu yüzden, sağlık da fark edilmemeye mahkûm bir nimet gibi durur.
Belki de, sağlıklı insanların bu nimet karşısında farkındalıktan yoksun kalmaları, hayatın onlara biçtiği adil bir ceza gibidir."
#varlıkveyokluk #görünmeznimet #farkındalık
Yüreğimizi acıtmayan ne bir anlam taşır, ne de artık var olur.
Geçmiş, niçin bu kadar çabuk elimizden kayıp gidiyor?
Neden birdenbire tarih oluyor; kimsenin ilgilenmediği, tozlu bir vitrin gibi?
Bize ait olan şeyler, nasıl bu kadar kolay yabancılaşıyor?
#unutulmuşbenlik #zamanyarası #varoluş#
İnsan, başqalarının gözünde yaratdığı ve ya yaranan yanlış portretlere esir olduqca, öz ruhunun seslerini – sevgisini, üsyanını, qorxusunu, şübhesini – susturmaq mecburiyyetinde qalır.
İnsanlar var ki ruhları süni sessizliye mahkumdur
Niye? Çünkü yanlış anlaşılma qorxusu var- ruhundakı her şeyi - sevgini üsyanı egonu şüpheni susdurmaya mecburdur
İnsan özünü kenar baxışlardan özgür hiss etmedikce her zaman başqalarının gözündeki yanlış portretin acısını hiss edecek-
Kafka deyir- insan yalnız başqalarının gözünde yaşadığı qeder susur - bu sükut qorxudan deyil' ince ruhların özlerini qoruma instinkidir- belke de en böyük ağrı insanın özüne çevirilememesidir
Yalnız özü üçün yaşamaq bu ne egoizmdir ne de soyuqluq-heç bir tesdiqe ehtiyacı olmadan yanlış anlaşılma qorxusu olmadan - o zaman insan görünmek üçün deyil- yaşamaq üçün yaşayır
Tek qalma qorxulu deyil artıq , çünkü tek qaldığında insan özü ile qarşılaşır..
Görünür insan, içindeki en saf duyğunu, onu anlayacaqlar deye yox, yanlış anlayacaqlar deye susdurur."
En saf hal – adlandırılmamış olan haldır. Çünkü ad, mahiyyeti torpağa gömür. Söz herəkete keçdiyi an artıq niyyet axtarılır. Orada niyyet yoxdursa bele, niyyet yüklenir.
-- İçindeki güzelliyi,benzersizliyi sen bile görmürsen..