Dünya, yaşanmamış hayatlarının etkilerinden muzdarip insanlarla dolu. Acımasız, eleştirel veya katı hale geliyorlar; bunun nedeni dünyanın onlara acımasız davranması değil, kendi içsel potansiyellerine ihanet etmeleridir. Hiç sanat yapmayan sanatçı, sanat yapanlara karşı alaycı olur. Aşkı göze almayan aşık, romantizmi alaya alır. Hiçbir felsefeye bağlı kalmayan düşünür, inancın kendisine alay eder. Ve yine de, hepsi acı çekiyor, çünkü derinlerde biliyorlar: alay ettikleri hayat, yaşamaları gereken hayattır.