Akıllı telefon dijital bir oyuncak ayı değildir. Daha çok
onda kişinin her şeyden önce kendi kendisini hissettiği narsistik,
otistik bir nesnedir. Böylece empatiyi de yok eder. Akıllı
telefonla birlikte biz, ötekinin belirsizliklerinden korunmuş
narsistik bir alana çekiliriz. Akıllı telefon ötekini, onu bir obje
olarak nesneleştirerek emre amade kılar. Senden [Du] bir o
[Es] yapar. Ötekinin ortadan kayboluşu, akıllı telefonun bizi
yalnızlaştırmasının ontolojik sebebidir. Biz bugün tam da yalnız
olduğumuz ve bir boşluk hissettiğimiz için bu kadar aşırı
ve zorlayıcı bir şekilde iletişim kurmaktayız. Fakat hiper-komünikasyon
boşluğu dolduramaz. Yalnızca yalnızlığı derinleştirir;
çünkü onda ötekinin mevcudiyeti eksiktir.