Süreyya özmen
@Sureyyaaaaa
Bugün yaşamı seviyorum . Yarın da bir neden bulur severim. Daha sonra yeniden keşfeder yeniden severim. Benim sevmekten başka işim yok ki? Cemal süreya..
Hayatımda mutlu günlerim olmuştu elbette,ama mesele sadece mutluluk değildi.Önemli olan yaşadığını ,hayatın bir anlamı , bir değeri olduğunu hissetmekti .Elinde çiçekler tutan beyaz gelinlik giymiş bir kızın mutluluğu gibi bir şey değildi bu. Daha derin bir varoluşun sorunuydu.Dünya ya gelmiş olmanın bir anlamı var mı, bu yaşlı gezegene ya da üstünde yaşayan insanlara küçücük bir katkım oluyor mu gibi tuhaf soruların cevabıydı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geriye dönüp geçmişe bakıyorum da bugüne kadar ne kadar güçlü olduğumu görüyorum. Ne kadar yorulmaya hakkım olduğunu, ne kadar gönlümü yaslamak için bir omuza hakkım olduğunu ve belki biraz olsun kendime gelebilmek için her şeyden ve herkesten bir müddet uzaklasmaya hakkım olduğunu anlıyorum. Yola.. Sonra geriye dönüp yola bakiyorum şaşkınca... Bu engebeli, taşlı ve bitmek bilmeyen meşakkatli yolu küçük küçük adimlarla ve tükenmeye oynayan o sabrımla nasil aşmaşım ! Yolun bütün sıkıntılarına göğüs geren ve onca zorluklarla savaşan benmişim meğer ! Dönüp geriye bakiyor ve kendimi görüyorum; yıldızların yolunu şaşırdığı, kefenin siyahlarda kaydolduğu, zifiri karanlik bir gecede ve de soğuk bir yolun tam ortasinda, diz çökmüş, titrek elleriyle gözyaşlerını siliyor, yaralarını sarıyor, kendi kendini teselli ediyor, derin bir nefes alıp önce umudunu sonra kendini yeniden ayağa kaldırıyor, sonra da tüm acısına ve yorgunluğuna rağmen yola devam ediyor... Kendimi gorüyorum; hayalleri için kollanını sıvamış, kendi kendini kucaklamış, kendi dünyasının boşluklaranı yine kendi dolduran beni. Geriye dönüp yorgun ama cesur olup yola devam eden kendime bakinca iftihar ediyor ve en nihayetinde tüm savunmasizligin içinden onu kucaklamak, sarılmak ve kulağına: "Yeterince çabaladın... yeterince savaştın... Hatta yenilgilere mahkum çabaların bile takdire şayan...
Çünkü yenilgi yenilgi büyüyen bir zaferdi o mağlubiyetlerin...." Diye fisildamak istiyorum şairin sondaki cümlesince. Kendime, iyileşmiş yaralarıma ve onarılmış kırılmışlıklarıma bakıyorum ve başımı dik tutuyorum ; iyi ya da kötü, az ya da çok, ulaştığım her nokta iç alemimin en karanlik anlarimda sığındığım Rabbim'in merhametli desteğinin ve bana bahsettigi çabamın eseri. İmkânsız gibi görünen anlarda bana Işık gönderip, yolumu
