Bu eleştiri sizi kitabı almaktan vazgeçirir.
Dikenler ve Güller sarayını okuduğumda kitabın kötü olduğunu söylemiştim ancak sonu beni tatmin ettiğinden bu kadar kötü bakmamıştımdım.
Orda Feyre ne kadar aptalsa Nova ondan daha da aptal. Sözde mimarlık okuyan bir gencin 15 yaşında gibi düşünüyor olması saçmaydı.
Neden ACOTAR'dan bahsettim?
Çünkü kitap Acotar çakması hem de her santimi Acotar'an bile bile alınmış sanki. Daren aslında Rhysand, Nova Feyre, diğer katakterleri de serpiştirin işte. İki kitaptaki ışınlanmalardan tutun evren tasarımına ve karakter ilişkilerine kadar her şey aynı. Hatta Girift olay örgüsü bile Sarah'a benzetilmeye çalışılmış da olmamış. İki kitap birbirine o kadar benziyor ki evrenlerindeki zamansızlık ve kimliksizlik iki kitapta da aynı. Ya bilmiyorum, 14 yaşında olsam bu kitaba bayılırdıma ama DEĞİLİM.
Bu kadar potansiyelli ve güzel bir evren tasarlayıp bu kadar işleyemeyen kimse olamaz ya. Evrene giriş de evrenin tasarımı da benim için güzeldi ama sonradan bozdu işte.
Üslup akıcıydı falan filan, anlatım bozukluğu ve yazım yanlışları kitap boyunca her yerde. Okurken şey düşündüm, bu kitap yazılırken sadece kafasındakileri yazmış ve düzenleme gereği duymamış. Gereksiz, altı doldurulmamış sahnelerle doluydu. Hele bir Meyrem İsa diyaloğu vardı, NASIL GÖZLERİM KÖR OLMADI HALA ANLAMIYORUM.
Hayır merak ediyorum, sürekli bir şey oldu olacak gibi geliyor ve meraktan okumadan edemiyorum da. Tam diyorum bir şey olacak, yükseliyorum, yazar beni olayı işleyemeyerek yerin dibine sokuyor.
Orman Ruhu'nu kendine bağlaması bile saçmaydı, nasıl yaptı ne yaptı neden böyle bir sonuç doğdu hiçbiri yok. Evrenin bir büyü sistemi bile yok, büyü kafasına göre işliyor.
Her şey Nova'nın lehine, sadece onun için dönüyor. Asla yapılamayacak her şeyi Nova yapıyor,