•Bir his var. Rengini, şeklini şemailini bilmediğim bir his. Bütün yaşantıların, davranışların, insanların, şeylerin, zaferlerin ve kaybedişlerin üzerimde eğreti durduğu hissi. Ve bu hissin sebep olduğu ebedi düşünüşler. Hiçbir şeyin gerçek ben'e uymayışı, her şeyin umursamaz hareketliliği, olması gerekenin ne olduğunu anlamayışlar, bir anda doğru diye düşündüğümün başka bir anda kendiyle kesişmesi ve hayatla ne yapacağını bilememenin ruh tedirginliği... Anlatılamayan şeylerin üzerimde bıraktığı tesir ve insani duyguların sisli bir hava gibi beynimde cirit atmasıyla beraber çekildiğim ücranın bazen karanlığında bazen de aydınlığında var olmak cehdindeyim. Yaşamalıyım, bunu biliyorum.•
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
*
Soruyorsunuz:
Sen nasıl ayrıldıktan sonra ayakta kaldın diye...
Ben diyorum ki:
Ulaşamayacağı tek kadın benim artık.
Tüm dünya onun olsa da...
Şimdi sorun ona...
O nasıl ayakta kalıyor diye...
Yerinde olmak istemezdim...
Ben bensiz edemezdim.
*