Şevval

Şevval
@Svlozm
Bir başkasının mal varlığına dönüşmeden yaşayabilmenin yalnızlığıydı bu…
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olamazdı; kuşların bile izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların gözde.” Hasan Ali Toptaş
Edebiyat
Işık diyordun al işte Kör kuyulara kadar ışıdı yeryüzü Renk diyordun iste bak Buram buram mavi Çarsilar dolusu kirmizi Süt beyazindan geceler Sari günesler ortasinda turuncu bir gün Yitirilmis saadetlerin bahçesinde mor çiçekler
Şiir
Bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana Anlamıyor musun? Gökyüzü güneş olsa Sensiz karanlıktayım
Sayfa 110
Şiir
Şükür cehalet bitti ! Kimse okumuyor, herkes yazıyor. Kimse öğrenmiyor, herkes biliyor. Kimse susmuyor, herkes konuşuyor. Kimse çekilmiyor, herkes ortada. Kimse kederlenmiyor, herkes şenlik. Kimse yere bakmıyor, herkes yıldız tozu. Kimse sevmiyor, herkes arzu ediyor. Kimse gözyaşı değil, herkes küfür. Kimse eşik değil, herkes duvarların ötesi. Kimse gölge değil, herkes ışık. Tevâzu bitti. İncelik bitti. Hatıra bitti. Gönül bitti. Şarkı bitti. Bir aynalar pazarı ki, yaşıyoruz işte.
Şiir