İnsan acı çekerken her şeyi herkesi suçlar. En çokta kendini suçlar, ama acı yine de dinmez. Acı ne kadar büyükse suçluluk duygusu da o kadar büyüktür.
Hele yurdumuzun ileri gelenlerinin, önemli kişilerin, ülkemizi yönetenlerin, Sarıçizmeli Mehmet Efendiyi tanımadıkları kesindir. Tanımış olsalardı, her başları sıkıştıkça gider ona danışır, akıl sorar, işleri de böyle karman çorman etmezlerdi.
“Şu anda sana güzel bir söz söyleyebilmek için , on bin kitap okumuş olmayı isterdim” dedi. “Gene de az gelişmiş bir cümle söylemeden içim rahat etmeyecek; seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda”