Kötülük ÇiçekleriŞiir
Tatlı çoban türküleri okuru
Bu acıklı, esrik kitap sana tat
Vermez, boş yere okuma, kaldır at!
Saf yürekli, Tanrının iyi kulu’
Şüphesiz şiirin tanrısıdır, Charles Baudelaıre. ‘Kötülük çiçekleri’inde de tek tek ayetini nakşeder. Çünkü bilir, şiir okunmak için değil; tapılmak için yazılır.
Bir şaheser olan ‘Kütülük Çiçekleri’ni dün anlamayanlar bugün de anlamamaya devam edecekler.
‘Öğrenmedin, almadıysan dersini
Şeytan denen o yaşlı düzenbazdan,
At!bir şey anlamazsın bu kitaptan,
Ya da bir isterik sanırsın beni’
Tüm bunlar Baudelaıre’nin umrunda değildir; kaldı ki tanrıyı bilmek kolay mı?
Ama yine de inançsızlara inat, haykırır ayetlerinin ön sözünde:
“
Büyük adam aptalın tekidir. Kadınlarım, kızlarım ya da kızkardeşlerim için yazılmadı bu kitap. Kitabım iyilik üretebilirdi. Bundan yerinmem. Kötülük üretebilirdi. Buna sevinmem.
Anlattığım tüm suçlar bana maledildi: Kin’in ve aşağılanmanın eğlencesi...
İçli şiirler yazan şairler züğürt tayfasıdır.(Söz değerli olursa etkilidir.)
İblis. İlk günah. İyi insan. Eğer isteseydiniz zorbanın gözdesi olurdunuz.
Tanrı’yı sevmek Tanrı’ya inanmaktan daha zordur.
Bilenler zaten anlıyor beni, anlamayanlara ya da anlamak istemeyenlere bir şeyler açıklamak boş bir çaba.
Anlaşılmamakta ya da çok az anlaşılmakta bir zafer payı varsa böbürlenmeden diyebilirim ki ben bu zaferi kazandım’
Ve anlatır, Kötülük Çiçeklerin’in hikayesini, yeryüzünün cennetini, cehennemini tüm melekleri ve zebanileriyle...
‘Ama büyüye değil de gözlerin
Uçuruma dalmayı biliyorsa,
Oku, beni sevmeyi öğrenirsin’
Reklam
Koşum Atları ve EvlilikFelsefe
M. Foucault, Cinselliğin Tarihi’inde
İÖ ve İS olan dönemlerdeki metinleri karşılaştırır. Özellikle, cinsel yönelimlerin beden ve ruh üzerindeki edimlerini değerlendirir. Tarihi metinlerde yer edinen cinselliğin doğal süreç olarak değerlendirilmesinde ya da yönlendirilmesinde evlilik önemli bir yer kaplar: Soyun devamı!
İnsan türünün sağlıklı bir şekilde devam etmesi için cinsel perhiz olarak evlilik kutsanır.
Böylece insan soyu hayvani dürtülerinden arındırılmış olur. Nitekim hayvanlar da soyun devamına önem verirler ancak onlar bu devamlılık esasını kutsal birliktelik -evlilikle- ile değil de cinsel iç güdülerinin onlar için belirlediği zaman içinde yerine getirirler.
Musonius: ‘
Birliktelik, kişilerin karşılıklı birbirlerine baktığı, özen gösterdiği, birbirlerine karşı ilgi ve dikkat konusunda rekabete girdiği ve eşlerin, bir koşumun her biri ayrı tarafa baktığı takdirde ilerleyemeyecek olan iki atı olarak görüldüğü bir yaşam yoldaşlığıdır.’ der.
Eşlerin ya da birlikteliklerin koşum atlarına benzetildiği bu pasajdan yola çıkacak olursak. Gördüğümüz ya da bildiğimizin, atların her daim özgür bir koşuşu yeğlediğidir.
Ata sormuşlar, o da:
Özgürlüğün bahçelerinde koşmak gibisi var mı? demiş.