Sibel Karagöz
@Syblll
AŞK İÇ’İN
doğa kuvvetler ayrılığı sunar
beraberinde kuvvetler birliği
gerçekse
değerse
kuvvetler birliğini seçtirir
mavi bir kelebek kopar gökten
midenin tam ortasında kanatlanır
ayakların tabansız
gök mavi çarşafını serer
yürümez uçarsın
üstelik kanatsız
düş’ü tasasız
kanadında umut
gökte bulut
günü gecesiz
umut doğuran
sevdaya gebe
meyvesi bebe
ömrü hece
aşkı cümle
hiçse
değmezse
kuvvetler ayrılığı doğar
piç babanın piç çocukları gibi
ağır ceza mahkemesi kurulmuştur
sanık da sen
hakimde sen
yargıda kararda
CÜMLEM DEVRİK
benim sesim kısıktır
voltajı düşük fakirhanem gibi
cümlelerim devrik
boynu yıkıktır
kimsenin kimsesiyim
cümlenin sonu kelimenin eli
tutmaz ocak bezi
öyle havalarda asılı kalır
her birinin kulağı çekik
yüzü asıktır
damın kedisi birde külkedisi
cümlesi devrik
öznesiz yük’lem
dolanır harflerim
kimi merdiveni indirir
alır getirir bir çocuk
tanımam
el o’lmuş
kimi zamanı durdurur
vedada
son bakışta kalırım
kah sigara duman duman
her birinde ayrı bir
film şeridi kaydırır
kopuk kopuk
kah yaram kanar
kah gözüm akar
demlenirim