"Yalnız adamlar vardır, üzgün adamlar vardır, kitap okuyan adamlar vardır onlara sempati duyulur. Ama ben yalnız, üzgün ve Dostoyevski okuyan bir ajanla karşılaşmadım."
Ben de mutlu olmak isterdim,sadece bir kere, umarsız bir dünyanın nasılda güzel olduğunu hissetmek, sadece bir kere, elli yıl boyunca yazdıktan, hesapladıktan, anlaşmalar yaptıktan sonra, gömülmeden önce birkaç parlak günün tadını çıkarmak isterdim... altmış beş yıl..