Beklemiştim. O kadar uzun süre beklemiştim ki, beklemek yaşamın kendisine dönüşmüştü. Nihayetinde vazgeçmiştim beklemekten. Alışmıştım görmezden gelinmeye, razı gelmiştim. Kanaatkar diyorlardı benim gibilere.
Tıpkı benim gibi yaşlarla sırılsıklam olmuş yüzüne baktım ve bir ölü gibi fısıldadım:
"Kestiler bile baba, bir haftadan fazla oldu, şeker portakalı fidanımı kestiler."