Bu duygular içimde kıpır kıpır eder dururlardı. Bunların yaşamım boyunca böyle kaynaştıklarını, dışarı çıkmak için fırsat kolladıklarını bilirdim, ama bırakmazdım, bile bile bırakmazdım.
Ben savaş var diye üzülmüyorum.. Ben kaderime razı olmuyorum.. Ben bu konuda sızlanıp durmuyorum.. Onu olduğu gibi reddediyorum, içindeki insanlarla birlikte, onlarla, onunla hiçbir alışverişim olsun istemiyorum. İsterlerse dokuz yüz doksan beş milyon kişi olsunlar ve ben tek başıma kalayım, yine de haksız olan onlar...