Sen gittin…
Ve dünya sustu.
Sadece sesin değil,
Sana dair her şey çekildi içimden,
Bir yıldız söndü göğümde,
Bir zaman kırıldı
geri dönmeyecek bir şekilde.
Yüzüm kırıştı,
Zaman alnıma çizgilerle kazıdı yokluğunu.
Hastalıklarla savaştım,
Her seferinde adını fısıldayarak döndüm kıyıdan,
Belki de senin bıraktığın dua tuttu beni.
Ama merak etme,
Hayat bana yalnızca acı vermedi.
Sana layık olmaya çalıştım.
Daha sakin bir adam oldum
Senin istediğin gibi.
Konuşmalarımı susturup düşüncelere gömüldüm.
182 kitap okudum,
Her satırda sana bir cümle aradım.
Ve evet,
Senin o çocuklar gibi heyecanlandığın Star Wars’ı da izledim sonunda…
Gülme ama, sevmedim hâlâ.
Yine de senin gözlerinden sevmeyi denedim.
Masamda hâlâ o not var.
Gitmeden önce yazmıştın ya…
“Havalar soğuk, üşütürsün, sıkı giyin,” diyorsun.
En canımızdan bezip "Benden bu kadar." dediğiniz anlarda bir oyunbozan çıkar ortaya. Kendinizi yok etmeyi, en azından yok saymayı düşündüğünüz bir anda birisi bir kahve ısmarlıyıverir ve bir kahveye fit olup yaşama devam etmeye karar verirsiniz...