Peyami Safa’nın kitaplarından okuduğum beşinci kitap ve diğerlerine göre en iyisi diyebilirim. Mahşer, adlı eserde 1. Dünya savaşından gazi olarak dönen ve İstanbula gelen Nihad’ın hikayesini anlatmaktadır. Cephede Ülkesini savunduktan sonra hayal ettiği İstanbulda, büyük bir uçurumun, yozlaşmaş insanların ve ahlaki bozuklukların olduğu bir toplumla karşılaşır. İnsanların çıkarcı, duyarsız ve bu vatan toprağı için savaşan kişilerin onların umurlarında olmadığının farkına varır ve bu durum Nihat’da ruhsal ve psikolojik çöküntüler ve hayal kırıklığı yaşamasına neden olur. Kitap aynı zamanda psikolojik toplumsal romandır ve betimlemleri gayet güzel ve akıcıdır. Bu olaylarla karşılaşan Nihat’ın duygusal dünyasında çok önemli bir yere sahip olan Muazzezle olan ilişkiside geçmektedir. Ancak bu ilişki klasik bir aşk hikayesi gibi değil daha çok hayal kırıklığı, güvensizlik ve ruhsal çatışmalar üzerinden ilerliyor…
Fazla bir şeyler söyleyip, spoiler vermek istemiyorum. Okuyupta pişman olmayacağınız bir eser. Kendi düşüncem olarak Mahşer kitabında biraz Martin Eden’den esintiler hissettim, belki ben yanılıyor olabilirim. Martin Edene göre kat kat iyi ve güzel diyebilirim. Şimdiden herkese keyifli okumalar...