... ölümümüzü düşünmeli ve dünyaya mutluluk getirmeyeceği şekilde yaşamaya çalışmalıyız.
Hikayemiz tek bir hikaye. Bütün romanlar, bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur. Ayrıca bana öyle geliyor ki kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor, oysa iyilik ve erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır. Oysa erdem, dünyada hiçbir şeyin olamayacağı kadar köklü ve saygındır.
Herkes önüne bakar,ben içime bakarım. Benim işim gücüm kendimledir. Hep kendimi seyreder, kendimi yoklar, kendimi tadarım. Herkes kendinden başka şeylerin peşindedir, hep kendinin ötesine gitmek sevdasındadır.
Son gününüzden niçin bu kadar korkuyorsunuz? O gün sizi öldürmede öteki günlerinizden daha fazla bir iş görmüyor ki. Yorgunluğu yapan son adım değildir, son adımda yorgunluk sadece meydana çıkar. Bütün günler ölüme gider, son gün varır.