Anna hayalinde, kaba bir adamın söyleyebileceği en acımasız sözlerin hepsini Vronskiy'e söyletiyor ve sanki bu sözleri gerçekten söylemiş gibi onu bağışlamıyordu.
Babamsız geçen ilk babalar günü..
Klişe olacak ama içimden geçen; insan babası hayattayken kıymetini bilmeli, kırmamalı üzmemeli onu.. onunla çok anı biriktirmeli..
Inançsız bir insan olsa da, 'Tanrım, yardım et!' sözlerini tekrarlıyordu. Şu anda ruhunun ve sevgisinin ellerinde bulunduğu varlığa değil de kime seslenecekti?