“Kan rengi, kül rengi bir şeyler var bu dünyada, tamamlanmayan, sahipsiz kalan... Tamamlanmamış hayatlar, çok erken sahipsiz bırakılmış düşler, devralınmış, devredilmiş yazgılar var bu dünyada... Hep ama hep geç kalan sözcükler.”
Unutulmuş bir şehir var içimde
Saçları isyan kokan kardelenler gezer dağlarımda
Kimselerin tatmadığı sevinçlerle sarhoşluğu yaşıyorum
Kimselerin bilmediği hüzünlerle savuruluyor yüreğim
Her gün başka başka hayallerle özlem gidermekteyim
Her gün doğru bildiğim yolun
yanlış yönündeyim