Ciwan
@Tekinamed
2×2=KüRDiSTAN..!
Rastî
Wekhevî Û Mirovahî
Amed
Amed, 6 Aralık
461 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Okurlara iyi okumalar dilerim...
Öncelikle Zweig Deha bie yazar .İnsan psikolojisini ve yaşanmışlıkları, tüm detaylarıyla okuyucusuna sunan ve eşsiz bir yetenek olan Stefan Zweig'in dikkat çeken eserlerinden biridir.Bu eser yaşlı bir kadının genç bir adamla kaçması çerçevesinde kimseye anlatamadigi ve kimseye itiraf edemedigi 24 saatini anlatır. ilk görüşte hissedilen bir aşk ve intihar konusu vardır...Aşk, tutku, hayal kırıklığı, pişmanlık, ölüm ve birçok duygunun bir arada olduğu; bir kadının hayatına istemsizce dahil olup 24 saat içinde hayatında neler değiştirebileceğini gösteren bir eser.Yapılan bir fedakarlığın boşluğa düşmesi taşınabilmesi epey zor bir duygudur. Zweig bütün kitap boyunca bu duygunun oluşumunu ve nihayetinde insana kendisini nasıl aciz hissettirdiğini güçlü bir şekilde ifade ediyor. Bazı kadınlar gerçekten sevdiğinde sevdaları uğruna birçok şeyden vazgeçerler. Ama bazı erkekler sevmenin ne olduğunu bilmezler. Bağımlılıklarını, tutkularını, zevklerini sevgi zannederler. Yazar bunu çok güzel bir şekilde kitapta anlatmış. Aynı zamanda biz insanların birbirimizi yargılarken sadece kendi kriterlerimizi göz önünde bulundurarak ve karşımızdakinin hislerini önemsemeden yaptığımızı vurgulamış...
okumaya değer bir eserdir...
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,9bin okunma
Reklam
Muazzam bir eser.
Puan vermedi·331 syf.··
Beğendi
·2021 43. kitabı
·32 günde okudu
·Okunma: 30 Ekim 2021 18:42
Ewet arkadaslar Jose saramago dunyava unlu ve badsrili bir yazar.Jose Saramago bu eseri 1995 yılında yazdığında aslında dünya bugünkü kadar kaotik ve çekilmez değildi.Ama salgınların ve felaketlerin yaşandığı son 2 yılda aslında toplumun tamamını etkileyen bu tür olaylarda toplumun verdiği refleks ve düştüğü insanlık dışı durum bu yıllarda daha derinden anlaşılır bir halde hissediliyor.
Kitapta zekaya sunulan alt metin mesajlarını okuyunca, her mesajın gerçekliği karşısında mevcut sözde modern hayat düzenimizi sorgularken bulacaksınız kendinizi..
Kitap hepimizin hayatında çok da idrak edemediğimiz görme fiilinin ne kadar büyük bir nimet olduğunu ve gözlerimle bu dünyayı görmeseydim ne yapardım sorusunu satır aralarında derinden hissettiriyor.
Kitabın bir başka başarısı da toplum düzenini en ince ayrıntısına kadar inceliyor, toplum düzeninin adaletsizliğini ve bozukluğunu okuyucuya en yalın haliyle sunuyor. Kitapta sözde modern dünyanın bir körlük salgını ile karşı karşıya kaldığında, insanlarının ahlak değerlerini, onur, erdemlik duygularını kayboluşunu izliyoruz. (son günlerimize ne kadar da benziyor değil mi bu alçalış)
Kısacası, kitap "bakabiliyorsan gör, görebiliyorsan gözle.." cümlesiyle başlayarak, "Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük. Gören körler mi, gördüğü halde görmeyen körler.." cümlesiyle biterek, okuyucuya anlam, ve duygu dolu ve en önemlisi okuyucunun yaratıcılığını ve hayal gücünü zorlayan etkileyici gerçeklikte başlayıp ve biten bir kitap sunarak, okuyucuyu hayretler içerisinde bırakıyor. Böyle bir kitabı okuyabilmiş olmanın verdiği hazzı, sizlerin de yaşamasını ister ve şiddetle öneririm...
Yakmak Sadece Ateşle Olmaz.Düşünce
Fahrenheit 451. Yazarın öngörüsüne, yer yer verdiği mesajlara hayran kaldım. Tazı dediğimiz robotların şu an prototiplerinin olması, medyanın bizi ele geçirmesi, düşüncelerimiz ve davranışlarımızı TV ve sosyal medyanın belirlemesi gelecekte bizi bu kitap mı bekliyor sorusunu akla getiriyor. Kitapları ezberleme işine şimdiden başlasak geç olmaz sanırım. Kitaplardan gittikçe uzaklaşılan ve kitabın bile dijitalleştiği hatta üstüne on beş dakikalık özetlerle kısaltılarak anlatılabileceğine inanan aslında kitabın arkasında ona verilen emeğin özverinin hiçe sayıldığı bir dönemdeyiz. Yakmak, yok etmek sadece ateşle olmuyor. Bir şeyi değersizleştirmek ve unutmak da bir çeşit yakmak değil midir? Kitap sonuna kadar hakkını veriyor hem günümüze hem de belki daha ilerisine.
Merhaba
Kitap hakkında çok kısa konuşmak istiyorum . Kitap 2. Dünya Savaşı sırasında geçmektedir. Babası komutan olan Bruno babasının görev için atandığı yere ailesiyle birlikte gitmesi gerekir . Gittikleri yerde toplama kampındaki bir çocukla arkadaşlık kurmaya başlar neredeyse her gün ailesinden gizli kampa arkadaşının yanına gider . Yine bir gün gittiği zaman Yahudi arkadaşının babasını bulmak için Bruno da tıpkı diğerlerinin giydiği gibi çizgili pijama giyer ve kampa girer . Babasının emri üzerine kaptakiler gaz odalarına doldurulurlar ve ölüme terk edilirler daha sonrasında Bruno'nun kaybolduğu anlaşılır ve bir hizmetçi onu kampta gördüğünü söyler koşarak kampa bakılır ve gaz odasında öldürülenlerin arasında olduğu anlaşılır.
Kitap kısaca böyle bir hikayeye sahip . Kitabın aynı isimde film versiyonu da mevcuttur izlemek isteyen izleyebilir. Kitapta anlatılan vahşet 2. Dünya Savaşı sırasında yaşanan binlerce acımazsız olaylara verilebilecek en iyi örneklerden bir tanesi.. tavsiye ederim kesinlikle okunması gereken bir kitap..
Victor Hugo'nun okudugum 2. Kitabı Kitap yaklaşık iki yüzyıl önce yazılmış olsa da idam cezaları kaldırılmış olsa da, hala vicdanlarda soru işareti bırakmayan evrensel bir adelet sistemine sahip değiliz. Suç nedir? Toplumsal çerçevede bir takım çizgilerle sınırları belli olan davranış kalıpları. Peki toplum her zaman haklı mıdır? Toplum içerisindeki bireyler tek başına ne anlam ifade eder? Şuçlu dediğimiz insanların yaşamlarını hiç merak ettik mi? Suçlu denen bireyi toplumsal olarak mahkum bıraktığımız yaşantılar sonucu yaptığı eylemler itibariyle tekrar mahkum ediyor olabilir miyiz?
Tamam demagoji yapmayalım! Bir adam gerçekten kötü ruhlu doğdu ve kötü eylemler yaparak topluma zarar verdi. Biz adaleti sağlayanlar olarak ona ceza verdiğimiz zaman annesine, babasına varsa eşine ve çocuklarına da ceza vermiş olmuyor muyuz? Hadi diyelim eş yaptığı seçimin, aile de iyi bir değerler eğitimi vermeyip topluma kazandıramadığı için ceza yedi. Peki ya çocuklar?... Nerden bakarsan bak tutarsızlık..
Kurduğumuz bu adelet sistemi daha akılları bile tatmin edemiyorken vicdani bir tatmin mümkün mü.
Herkeze tavsiye ederim...
Reklam