Naci Kayıkçi
@Terapist1825
“İnsanı iyi yapan şey inandıkları değil yaptıklarıdır”
Fizyoterapist
Lisans
Bursa
Aachen/Almanya
8 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
SON TİMURLU-994 sayfa 7.8/10
Eski devirlere atfen,günümüzün sıkça söylenen klişelerindendir:
‘O zamanlarda yaşamak vardı:hayat ne kadar basit,insanlar ne kadar samimiymiş’.
.
Lakin ben,ne zaman dönem romanı okusam ya da tarihi bir olgunun içeriğini araştırsam:onlarca ikilemin, hatta bir o kadar da vicdan muhasebesinin içinde bulurum kendimi..
Peki modern insanın! bu vb. kaygıları yok mu?
Hayatlarımız kimi zaman ikilemler sarmalında can çekişmiyor mu?
İnsanoğlu varlığını sürdürdüğü sürece:bu soruların cevabı elbette ‘evet’ olacak..
.
Eskinin ve yeninin vicdan muhasebesi katmanında aslolan:yönetim şekillerinin mevki sahiplerine yüklediği misyonun ziyadesiyle tekillikten < çoğulculuğa evrilmesidir..
.
Peki,günümüz yaşantısının insanlık adına velinimeti sayılabilecek yönetim şekillerimizin değerini ne kadar kavrayabiliyoruz?
.
Herhangi bir ulus,coğrafya,ırk ya da dinin tarih serüvenindeki tepe noktası kabul edilen çağlara duyulan özlem ve adanmışlık,yüzeysel olarak ele alınan-öğrenilen bilgilerle tepkimeye girdiğinde kaçınılmaz olarak :bir davaya inanmışlık kisvesi altında ‘fanatizm’ ortaya çıkar..
.
Sporda fanatizm:iyi oyuna değil ,kazanmaya
Aşkta fanatizm: sevgiliye değil, sevgilinin her şartta bağlılığına
Tarihisel fanatizm ise:
gerçeklere değil, inanmak istediklerine
[açlık duyar]..
.
Vatan,ulus,ülke ya da toplum...
Adına ne dersek diyelim:
düşen ve düşecek olan her kum tanesine göğüs gerip zamana meydan okuyabilmesi için doğru adımlara,
doğru adımlar için de tarihin sayfalarının tozlanmasına müsaade etmeksizin,orada yapılan ‘yanlışlara’ ihtiyaç duyar..
.
Babür Şah: bu olgunun bilincinde bir misyonla ‘BABÜRNAME’yi kaleme aldı..
.
Hümayun:babasının eserini kendisine pusula kıldığı için büyük bir devlet adamı olarak anıldı..
Reklam
ELVEDA GÜZEL VATANIM’
7.2/10
558syf
.
-Yıl 1926..
Pera Palas otelin sessiz bir odasında
ihtimallerindeki umut,vicdanındaki keşkeler ve zihnindeki şüphelerle beraber 15 güne sığdırılan bir misafirliğimiz oluyor,eskinin İttihat ve Terakki namlı fedaisi:Şehsuvar Sami’nin mektuplarına.
.
-İlk mektubuyla ikinci Meşrutiyetin ilanı öncesi 1906 yılı Selanik sokaklarında,
sevdiği kadının ve yazarlık hayallerinin mi yoksa vatan sevdasının mı peşinden gitmeli ikileminin içinde ,bir yol ayrımında
buluyoruz kahramanımızı.
.
-Edebi bir kariyerin yanında aşkı da hiçe sayıp,
büyük idealler ve coşkun bir vatanperverlik hırsıyla ilk adımını attığı İttihat ve Terakki’nin:
iktidar yürüyüşünü,mücadelelerini,doğrularını-yanlışlarını ve iç hesaplaşmalarını da öğreniyoruz mektupların ağzından.
.
-Genç Cumhuriyet’in gölgesinde:
eski bir İttihatçının muamma geleceğine duyduğu tedirginlikten ziyade,
seçmediği diğer yolun pişmanlığına sahip bir haletiruhiyenin:
bu toprağın insanının en zor 20 yılını lisan-ı münasiple bizlere özetlediği bir romana imza atmış Ahmet Ümit.
.
Monarşinin,Teokrasinin,Oligarşinin olduğu kadar Meşrutiyet(Parlementer Monarşi) inde halkın özlemini duyduğu yönetim şeklinden uzak olduğuna dair çıkarım sunuyor roman bizlere..
DAĞIN ÖTE YÜZÜ”
-Orta Direk
-Yer Demir Gök Bakır
-Ölmez Otu
7.6/10
.
#alıntı
.
“Karanlık gölgeler düşmüştü yağmura.Ali biliyordu ki herkes kendini düşünüyordu.Düşünüp ona öfkeleniyorlardı.Bu suskun öfke insanı bir yakalarsa,ister haklı,ister haksız olsun un ufak ederdi”
.
Torosların serinliğinden,pınarlarından,yaylalarından
Çukurova’nın
yapış yapış sıcağına,sıtmasına ve pamuk tarlalarına ,
Umut ederek ve bir o kadar çaresiz
Öfkeyle ve bir o kadar kabullenmiş
Hırsla,sabırla,töreyle,köyce ve bir o kadar yalnız yol alışın,hikayesine dahil oluyoruz Yalak köylülerinin gözünden.
.
‘Orta Direk’le
1000 yıllık yılgınlığa,içe kapanışa ve Anadolu insanının kaderine suçlu arıyor Yalak köylüler.
Ezenler,sömürenler,yanlış olan aşikarken,öfkelerini:kıvılcım misali başkaldırışların dışında ailelerinden,arkadaşlarından ve köylülerinden çıkarırken buluyoruz onları..
.
‘Yer Demir Gök Bakır’la
korkar oluyorlar önce.
Zamanla hoşlarına gidiyor korkmak:isimlerine anlam hayatlarına değer katıyor çünkü..
İstiyorlarki bir dalları olsun umut kokan,bunaldıkça tutunsunlar ona.
Ellerinden kimsenin almaya yeltenmediği,onlara ait tek gerçeklikten!!,
hurafelerden beslenenen..
İlkin kendilerini,sonra seçtikleri kişiyi inandırırken okuyoruz onları.
.
‘Ölmez Otu’yla
8.4/10
1950’lerin sonu,kıraç bir Anadolu nahiyesinde geçiyor roman.
.
Siyasetin bugünkü içeriğine,birey olarak genel itibariyle yurttaş portremize,olaylara bakış açımızdan ziyade bize sunulana verdiğimiz geribildirimlere kafamızı kaldırıp ,objektif bir gözle bakarsak:
Aradan geçen 60 yılın ve günümüz modernizminin bu süreçte getirdikleri:romanda işlenen olaylar zincirinin içeriğine ha bir eksik-ha bir fazla dışında çokta yeni eklemeler yapmadığının şahidi oluyoruz
.
Tüm bu gerçeklik “Zübük” ü bir dönem romanı olmanın ötesine taşıyor şüphesiz.
Rahmetli Aziz Nesin’in bu eserinde ısrarla üzerinde durduğu iki esas temel olan:
.
-Toplumsal gelişimimizin var olan seviyesini açık ve net olarak kabul edip,şapkamızı önümüze koyarak adımlarımızı atmamız gerekliliği
Aksi bir durumla yola çıkmak, hikayedeki Almanca öğretmeninin içine düştüğü çaresizlik ve körelme hissinin ötesine geçemeyen neferlerin sayısını arttırmaktan öteye geçmeyecektir ve ki geçememiştir
.
-Hepimizde bir miktar zübüklük var diye notunu düşer Aziz Nesin.
Aksi halde Zübükzade İbraam gibiler ortaya çıkmaz,çıksa da toplumda yer edinemez diye,noktayı koyar.
Kişisel beklentilerimiz,toplumsal çıkarlarımızın önüne geçmeye başladığında:anlatılanla gerçeklik arasındaki çelişkiye bakarız ama görmeyiz.
.
Bu konuda, sözümona topluma mal olmuş ulusal aydınların! yanısıra küçük yerleşkelerde sözü dinlenen her devrin adamlarının attıkları her adımı takip eden büyük kitlelerin yanılgısında, avutur buluruz kendimizi
.
Geçmişimize ve bugünümüze bakıp:geldiğimiz nokta itibariyle, okurken bizleri hüzne boğması gereken bu tabloyu öyle bir mizahla resmetmişki Aziz Nesin
İhsan Oktay Anar’ın hikayeleri harici bir kitabı okurken bu kadar güldüğümü ve keyif aldığımı hatırlamıyorum
Kiraze’ye dair1000Kitap
Tarihi bir romandan beklediğim bilgiseli aldım mı?
Kuşkusuz evet.
Çok daha fazlasına ise eleştirim olacak:
-106 yılı bulan bir olay ve örgü işlenmiş romanda:fakat geniş zamanlı örgüyü işleyebilmek adına kişileri yeterince tanıyamadan,anlayamadan ve ki çoğu zaman hızlandırılmış bir biçimde ortadan kaybolurken(ölü ya da bir daha adının anılmaması vb)görüyoruz,
-Kitabın sonları,hikayenin nihayeti yaklaşmasına rağmen:yeni ve yeniden bolca karakterle tanışıyoruz,
-Olay örgüsünün hemen hemen her anında ise tesadüfler silsilesinin fazlaca olağan karşılanması isteniyor okuyucudan,
-Kendi adıma asıl eleştirim ise:tarihe bir şekilde yön vermiş onca önemli karakterin kendi aralarındaki diyalogların bile edebi dil ve tatmin edici ağırlıktan yoksun olmasıydı