Tezer Beğenmiş
@TezerBegenmis
SON VİDEO
youtu.be/0piPeYwzmvc
1835 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Beliz Güçbilmez'in atölyesi için alıp okuduğum bir öykü kitabı oldu Katedral. Daha evvel yazardan herhangi bir eser okumamış olduğumdan dolayı dili bana epey yabancı geldi. Öykülerinin bir ikisi dışında çoğunu sevmeyerek okudum diyebilirim ve hatta artık son iki öyküyü okumadan kitabı bırakmaya karar verdim. Öykülerin konusu bana hitap etmedi diyeceğim ama düşününce neredeyse birçok öykünün belirli bir konusu da yoktu. Okurken arada çok fazla konuyla alakalı olmayan cümleler ilgimi dağıtıyordu. Karakterin minik hareketleri, duygunun neredeyse yok denecek kadar silik olması bir sürü şey kitapla bağ kurmama engel oldu. keyif almadığım zorla okumaya çalıştığım bir eser oldu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın içerisinde Türk edebiyatından severek okuduğumuz on üç farklı yazarın öyküsü yer alıyor. Her öykünün sonrasında ise yazarı hakkında kısa bir bilgilendirme ve Feyza Hepçilingirler'in öykü hakkındaki eleştirileri, yorumları yer alıyor. Sadece sonraki iki öykü için tek yazı yazılmıştı.
Öncelikle seçki çok güzeldi, bazılarını zaten severek okumuştum ancak ilk kez okuduğum ve keyif aldığım metinler vardı. Feyza Hepçilingirler'in yazıları son derece öğretici olmakla birlikte bazı öykülere şeffaf bir şekilde negatif yorumlar da yapmış olması çok hoşuma gitti. Yani sürekli iyi, doğru şerlerden değil yapılan yanlışlardan da bahsediyor.
Daha nitelikli okur olmaya özen ve çaba gösteren okurların kesinlikle okumasını tavsiye ederim. Bu tarz kitaplarda doğru kalemle tanışmak her zaman kolay olmuyor ancak Öyküyü Okumak adlı eseri seveceğinizi umuyorum. Son olarak eserin başında edebiyata ve öykü hikaye arasındaki ilişkiye ait bir yazı da vardı.
İlk gençlik yıllarımda belki daha fazla severek okuyabilirdim. Orta yaşlarda olduğum bir dönemde Küçük Kadınları biraz fazla masalsı bularak okudum. Genç okurlara kesinlikle tavsiye ederim. 1800'lü yıllarda iç savaşın olduğu bir dönemde babalarını savaşa gönderen evde anneleri ile kalan dört kardeşin hikayesine tanıklık ediyoruz. Hikayede evdeki yardımcıları ve komşularını da görüyoruz. Benim roman boyunca sorguladığım noktalar iç savaşın olduğu bir dönemde evdeki atmosferde hala birçok şeyin tozpembe yaşanması, savaşın getirmesini beklediğimiz yoksulluk ya da tedirginlik duygusunu hissedememiş olmam. Neredeyse sonuna gelene kadar masal okuyormuş gibi hissettim. Sadece romanın sonuna doğru yaşanan bir iki olayla trajedilerine tanık olmak beni konunun gerçekliğinden uzaklaştırdı.
Evet tatlı bir havası vardı, okurken sizi zorlamayan gayet akıcı bir roman. Ancak gerçeklik kısmını biraz fazla ciddiye alan okurların keyif alarak okuyacağını sanmıyorum.
