Tezer Beğenmiş
@TezerBegenmis
SON VİDEO
youtu.be/0piPeYwzmvc
1835 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Daha evvel yazarın başka kitaplarını keyifle okumuştum. Mumlar Sonuna Kadar Yanar kitabına ise diyaloglar kitabı olması nedeni ile başladım. İster istemez yazarın daha evvelden okuduğum kitabı ile kıyasladığım yanları oldu. Bazı yerlerde bir dostluk hikayesi gibi yorumlar gördüm ancak bana daha çok düşmanlık hikayesi gibi geldi. Tamam belki düşmanlık biraz fazla kalabilir ama derin bir ihanet söz konusu. Ana karakterin yıllar içinde olgunlaşan bakış açısı beni çok etkiledi. Kendisine yapılan ihaneti hissetmesi, emin olması, kendince nedenini sorgulaması, günün sonunda nedenini de anlaması ve ona ihaneti yapan arkadaşı ile kırk yıl sonra hesaplaşma niteliğinde bir sohbetine tanıklık ediyorsunuz. Bir zaman sonra artık karakter için bu karşılaşmanın da anlamını yitirdiğini hissettiğimiz nokta beni oldukça etkiledi.
Kurgusu İşin Aslı Judit Ve Sonrası kitabına göre biraz yavaştı. Yer yer sıkılarak okuduğum bile oldu. Diyebilirim ki yarısından sonra heyecanla okumaya başladım. Sonunda ise bana göre bazı soruların havada kalmış olmasına üzüldüm. Mesela diğer kitabındaki gibi olay örgüsünün içinde yer alan diğer karakterlerin sesini de duymak istedim. Sadece ihanete uğrayan karakterin gözünden olayları okumak kitap bittikten sonra bir sürü şeyi merak etmeme neden oldu. Özellikle az da olsa kadın karakterin sesini duymayı isterdim.
Herkese keyifli okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yoksulluktan Söz etmek, nicedir servet düşmanlığı yapmak diye nitelenir oldu. Oysa Füruzan yoksulluğa övgüler düzmediği gibi, öykü kişilerini acındırmaya da kalkmaz. Yalnızca sezdirilen bir yoksulluktur onun anlattığı; onurlu bir yoksulluktur. Bu yüzden öykü kişilerinin başı daima diktir.
Niçin babasını hep yaşayacak sanmışlardı? O da ölecek gibi görünmüyordu. Öyle dürüst, öyle kesin bir adamdı ki; ölümün sinsiliği ona hiç gölge düşürmemişti. Evine her gece ekmek alıp gelen bir erkeğin yokluğu, sessizlik olup yerleşmişti odalarına.
Deniz Yüce Başarır ve Mustafa Çevikdoğan'ın podcast sohbetlerini dinlerken merak ettiğim bir eser oldu Yarın Yapayalnız. Orada yazarın nasıl bir titizlikle roman üzerinde çalıştığını, karakterlerden Handan Sarp'ın içsel eleştirilerinin ne kadar sahici olduğunu hissedip okumak istemiştim.
Eser Opera sanatçısı Handan Sarp ve bir moda evinde çalışan terzi Elem'in aşkını anlatıyor. Tahmin edeceğiniz gibi toplumun kurallarına uymayan bu ilişkinin ağırlığını iki tarafta yaşıyor. Ancak Handan Hanım'ın sonradan yani ilişki bittikten sonra da kendisiyle kaldığında yaşadığı duygular eserde daha fazla göze çarpıyor. Zaten kurgusal olarak da eserde Handan Sarp Selim İleri ile görüşerek yaşadığı aşkın roman olması arzusuyla başlıyor ve aralarda Selim Bey'in sesini de duyuyoruz. Dolayısıyla eserde sıklıkla farklı zamanlara giderek Handan Sarp'ın anıları ve o anıların bıraktığı duyguları ile birlikte okuyoruz.
İnsanın aşkı yaşarken ne kadar kör olabildiğini, hatta bazen aşık olduğunun bile farkında olmadığını, ne yazık ki her şey bittikten sonra aşk acısı çekerken duygularının farkına vardığını ve bunun da insana ne kadar acı verdiğini ustalıkla anlatmış yazar.
Handan Sarp'ın samimiyeti ve Selim İleri'nin başarısı ile benzersiz bir aşk romanı okumuş oluyorsunuz.
Romandaki ilişkinin iki kadın arasında yaşanmış olması bazı okurları rahatsız edebilir ve yorumlardan ettiğini görüyorum ancak ben insanların çeşitliliğine, özgürlüğüne ve kendi yaşam biçimlerine saygı duymanın, herkesle empati yapmanın insani bir gereklilik olduğuna inandığım için bu konuya takılmadım.
