...Kafasını çevirip dışarıya,dallarını birer kol gibi uzatmış görkemli bir ağaca baktı. "Toprak canlı,nefes alıp veren bir şeydir. Yaşayıp yaşamayacağınıza o karar verir. Geceleri karanlıkta otururken toprağın kalbinin nasıl attığını duyardım. Tıpkı bir bebeğin, annesinin kalbini dinlediği gibi dinlerdim onu. Ve her sabah, acaba bugün yaşamama izin verecek mi diye uyanırdım. Çünkü başka türlü kurtulmam mümkün değildi. Bunu o istedi. Beni o koruyup kolladı." Jane'e baktı."Evet, ondan korudu beni."