51. Firavun, kavmine seslenip şöyle demişti: "Ey kavmim! Mısır'ın hükümdarlığı ve altımdan akıp giden şu ırmaklar benim değil mi? (Hâlâ gerçeği) görmüyor musunuz?
𝟓𝟐. 𝐘𝐨𝐤𝐬𝐚 𝐛𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐧𝐝𝐢𝐬𝐢 𝐳𝐚𝐲ı𝐟 𝐯𝐞 𝐧𝐞𝐫𝐞𝐝𝐞𝐲𝐬𝐞 𝐬𝐨̈𝐳 𝐚𝐧𝐥𝐚𝐭𝐚𝐦𝐚𝐲𝐚𝐜𝐚𝐤 𝐝𝐮𝐫𝐮𝐦𝐝𝐚 𝐛𝐮𝐥𝐮𝐧𝐚𝐧 𝐬̧𝐮 (𝐚𝐝𝐚𝐦)𝐝𝐚𝐧 𝐝𝐚𝐡𝐚 𝐡𝐚𝐲ı𝐫𝐥ı 𝐝𝐞𝐠̆𝐢𝐥 𝐦𝐢𝐲𝐢𝐦?
53. Ona altından bilezikler verilmeli veya beraberinde melekler gelmeli değil miydi?"
54. (Firavun) kavmini küçümsemiş, onlar da kendisine boyun eğmişti. Şüphesiz ki onlar, yoldan çıkmış bir toplumdu.
55. Böylece bizi öfkelendirdiklerinde onlardan intikam almış, hepsini (denizde) boğmuştuk.
56. Onları, sonradan gelenlerin geçmişi ve ibretlik örneği kılmıştık.
10. Ayrılığa düştüğünüz herhangi bir şeydeki (konunun) hükmü Allah'a aittir. İşte, Rabbim Allah budur. Yalnızca O'na güvendim ve yalnızca O'na yönelirim.