Samet Yalçın
@TheLightCity
23 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yıldızları binaların arasından izleyen bir insandan aynı gökyüzünü çimlerin ve papatyaların arasından izleyen bir şair böceğin boyutlarına inmek ve onun boyundan büyük aşkının küçük böcek mahallesindeki minik yankılarını dinlemekten ibaret gibi duran ama şiirsel diliyle ve özel karakterleriyle hafızamda hep yer edecek bir tiyatro eseri. Bazen ölümcül sevgi şairlerin mutlak arayışı oluyor, yaramazlar sizi...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Türkiye'de çıkış sürecine tanık olduğum ilk üst düzey çizgi roman Seyfttin Efendi'dir. İnternetteki geçmişi hakkında pek bilgim yokken yüksek beklentiyle alıp okudum ve kesinlikle tatmin ediciydi. Çizimleri çok kaliteliydi. Hikaye klasik bir dedektif-seri katil hikayesi olsa da işlenişi ve özgün fikirleri çok güzeldi. 20. Yüzyılın ilk yıllarındaki İstanbul, arkaplandaki şehir halkı oldukça keyif verici ayrıntılardı. Türk çizgi romanıyla ilk randevumdan kesinlikle mutlu ayrıldım ve seriye devam etmek için firsat kolluyorum (2 yıldır).
Bu yaz kitap yokluğunda eski kitapların arasında buldum Erebos'u. İstemeye istemeye başladım. Ama kitabı bildiğin beğendim. Günümüz gençliğine yönelik kitapları her zaman görmezden gelmişimdir fakat bu kitabın beni çeken çok farklı yönleri vardı. Bunların ilki bağımlılık. Günümüzün sosyal medyanın yavaşlamasıyla birbirinden dns dilenen insanları bu kitapta bir oyun oynuyor. Tek bir atış hakkı tanıyan oyun sizi kölesi yapıyor ve içinden çıkılmaz bir bunalıma giriyorsunuz. Ama kitabın burada söylediği bir şey var: Sana söylemiştim!
Kitabın benim için bir diğer keyifli yanı ise bakış açısıydı. Nick'in arkadaşı bunalımda, Nick ne olduğunu bilmiyor ve kimseden öğrenemiyor. Nick bunun bir oyun olduğunu öğrenip oyuna başlıyor. Arkadaşı garip davrandığını söylüyor ama o sırrı gizli tutuyor. Kısacası kitap birbiri içine geçmiş yaşam çemberlerinden oluşuyor. Zaten hayatta bir çember değil midir?
Ve yine 12-15 yaş aralığında okuduğum bir kitap. Kitaplar size bir kaç havalı diyalogdan fazlasını veriyorsa ölümsüzleşir. Benim efsanemin başlangıç kitaplarından biridir Sokrates'in Savunması. Doğrunun yanındaki duruşun antik başyapıtı. Süte damlayan mürekkep kadar inatçı ve zıt bir doğruluğun hikayesi. Sokrates gerçeği zehir dolu bir kaptan tattı fakat sözleri bin yıllardır hala aynı doğruları söylemeye devem ediyor. Okunması gereken bir kitap değil, anlaşılması gereken doğrunun metnidir Sokrates'in savunması. Susmayın.
Suç ve Ceza'yı okuduğumda henüz 12 yaşındaydım. Öğretmenlerimiz bizlere çocuk klasikleri ya da dünya klasiklerinin sadeleştirilmiş baskılarını okuturdu ama ben bu canavara girişmiştim. Hayatımda okuduğum en anlamlı harfler bütünü olmaya çok yakındır bu kitap. Raskolnikov beni öyle bunaltmıştı ki kitabın sonunda onunla aynı hastalıklı halde kalakalmıştım. Ruhum tahribata uğramıştı. 10 sene geçti ve ben hala o daracık odada yaşayan fakir ve iyi kalpli suçlunun izlerini taşıyorum. Tüm zamanların en iyilerinden olan bu kitabı okumadan önce derin bir nefes alın ve son kez gülümseyin.
