İnsan hayatın bir yerinde ölüyor aslında. Ruhuyla arasına yaşamak kadar uzun bir mesafe giriyor. Ölüyor insan ve yeniden diriliyor. Umut etmek için diriliyor,başlayabilmek için diriliyor işte. Sonra... Sonrası karanlık.
Sanatçı,yaratıcılığının gereği olarak günün her saati, dahası Balzac’ın da dediği gibi, dinlenirken bile, uykudayken bile bilinçaltıyla,çalışmak zorundadır.